Fiandón
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/50/Filand%C3%B3n%2C_por_Luis_%C3%81lvarez_Catal%C3%A1.jpg/250px-Filand%C3%B3n%2C_por_Luis_%C3%81lvarez_Catal%C3%A1.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/27/Weiditz_Trachtenbuch_018-019.jpg/220px-Weiditz_Trachtenbuch_018-019.jpg)
O fiandón, fía, fiada ou fiadeiro,[1] é unha reunión veciñal para fiar a la ou o liño, ao remate da mesma era habitual a realización dunha festa con canto e baile.
Características
[editar | editar a fonte]As fiadas realizábanse á noitiña durante o período invernal, cando eran menos as horas para o traballo nos campos. Nelas contábanse contos, cantábase e realizábanse certos xogos populares ao tempo que se traballaba. As reunións adoitábanse facer ao redor do lar, cos participantes sentados en escanos ou bancadas. Ao remate era habitual a celebración dunha celebración con música e baile. Estas festas populares eran comúns en toda Galiza, recibindo diferentes denominacións dependendo das zonas xeográficas: seráns, foliadas, polavilas, etc.[2]
O fiandón séguese a practicar nalgúns puntos do occidente de León e Asturias e nas montañas orientais galegas. Desde o ano 2011 lévase a cabo anualmente en Merlán (A Ulloa) un fiandón popular. Tamén no concello de Lalín ten lugar unha fía tradicional na que se mostra o proceso de preparación do liño.[3]
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Definicións no Dicionario da Real Academia Galega e no Portal das Palabras para fiandón.
- ↑ Souto, Miguel (2014). Xornadas de Baile Tradicional - Asociación de Gaiteiros Galegos. Youtube (Asociación de Gaiteiros Galegos). p. 1m. 25s.
- ↑ Hilado y tejido del lino en el Museo Casa do Patrón (en castelán)