Η αλλεργία στην εθνική αυτοπεποίθηση...

Με χάλασαν χθες κάποιοι της Αριστεράς ή του απλού προοδευτισμού, που με διάχυτη μεμψιμοιρία έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την υποδοχή της φρεγάτας «Κίμων» ως υπερβολική, δήθεν εθνικοπατριωτική, ακόμη και εθνικιστική. Όχι, επειδή διαφώνησαν, η διαφωνία είναι υγιής. Αλλά επειδή πίσω από τα λόγια τους φάνηκε κάτι πολύ πιο παλιό, γνώριμο και κουραστικό. Μια βαθιά

«Δεν φοβάμαι! Δεν φοβάμαι! Είμαι νεκρή εδώ και 47 χρόνια!»

Ιανουάριος 2026, Ιράν. Διαδηλώτρια με ματωμένο το πρόσωπο συνεχίζει να διαδηλώνει κατά του καθεστώτος, δηλώνοντας ότι δεν φοβάται. Τι να φοβηθεί μια γυναίκα που 47 χρόνια το καθεστώς δεν της αναγνωρίζει ούτε καν τη γυναικεία της ταυτότητα.

«Δεν φοβάμαι! Δεν φοβάμαι! Είμαι νεκρή εδώ και 47 χρόνια!» Η φράση μιας ηλικιωμένης Ιρανής, χωρίς υπερβολή, είναι ιστορική μαρτυρία. Είναι κατηγορητήριο. Είναι μισός αιώνας στυγνής θεοκρατίας συμπυκνωμένος σε μία φράση. Είναι η απελπισμένη φωνή μιας ζωής

Κλαυσίγελος...

Ζούμε ωραία και πολύ προχωρημένα πράγματα. Αντί να εγγυάται το κράτος την γιορταστική έξοδο των Χριστουγέννων, την εγγυώνται οι αγρότες. Κι αντί να ρωτά κανείς την αστυνομία αν και πως μπορεί να φθάσει από την Αθήνα στα Τρίκαλα ή στην Δράμα, ρωτά πλέον τους εκπροσώπους των μπλόκων. Απορώ γιατί το Πανελλαδικό Συντονιστικό δεν εγκατέστησε και μια πενταψήφια τηλεφωνική γραμμή

Η νέα αυτ-απάτη του αμετανόητου δημαγωγού...

Ακόμα και όσοι θεωρούσαν πως ο Αλέξης Τσίπρας θα κάνει rebranding και θα παρουσιάσει ένα νέο πολιτικό πρόσωπο δεν έχουν, πλέον, αμφιβολίες, πως παραμένει ίδιος και απαράλλαχτος. Ηταν δεδομένο πως ο τέως πρωθυπουργός θα επέστρεφε και πάλι στις ρητορικές της περιόδου 2012-2015, αλλά και στην αντιπολιτευτική τακτική της περιόδου 2019-2023. Γιατί πολύ απλά δεν μπορεί να

Το βατερλό του Τσίπρα

Ο Αλέξης Τσίπρας έγραψε την περιβόητη «Ιθάκη» ως ένα μέρος από το υποτιθέμενο rebranding που κάνει, ώστε να πάει στο επόμενο βήμα και να φτιάξει ένα νέο κόμμα. Ποια είναι, όμως, η έννοια του rebranding όταν ο ίδιος δεν απολογείται, δεν μετανιώνει, δεν ζητάει ούτε μία συγγνώμη και συνολικά δείχνει πως, αν και έχουν περάσει δέκα χρόνια, τελικά, δεν έχει αλλάξει.

Δεν θα του βγει σε καλό το βιβλίο...

Δεν βλέπω να του βγαίνει σε καλό το βιβλίο. Κάθε σελίδα του εξοργίζει κάποιον πρώην σύντροφο του, κάθε κεφάλαιο του ξεσηκώνει μια κοινωνική ομάδα, κάθε αναφορά σε κρίσιμα γεγονότα κάνει έξαλλους όλους όσους μετείχαν ως πρωταγωνιστές ή δευτεραγωνιστές σ’ αυτά.

Τελικά, το πόνημα εν συνόλω, μάλλον επανενεργοποιεί το πεθαμένο αντι-Σύριζα μέτωπο, και ξαναθυμώνει όλους όσους τότε άκουγαν Τσίπρας κι έφτυναν στον κόρφο τους. Τι διάολο rebranding

Ο Μητσοτάκης φταίει για όλα. Τελεία...!!!

Στην Ελλάδα του 2025 δεν υπάρχει πια πολιτική αντιπαράθεση. Τη θέση της κατέλαβε μια νέα επιστήμη: η Μητσοτακολογία.

Κλάδος της ψυχοπαθολογίας, υποστηριζόμενος από ευρύ φάσμα ειδικοτήτων, από νεοψεκασμένους, κομμουνιστές του ’68 που έχασαν το ημερολόγιο, μεταμοντέρνους σταλινικούς ρωσόφιλους, ευσεβείς

24 απλά βήματα για να γίνεις αριστερός...

Θέλεις να γίνεις αριστερός, προοδευτικός, φιλελεύθερος; Δεν είναι ιδιαίτερα δύσκολο. Πρέπει όμως να συμβαδίζεις με την εποχή και συνεπώς να συνηθίσεις σε μερικές απαραίτητες αντικρουόμενες έννοιες. Και να επιμένεις σε αυτές. Μόλις το καταφέρεις θα είσαι πλέον ένας φιλελεύθερος αριστερός

Σιγά την προσωπικότητα...

Ο ΣΥΡΙΖΑ που έφτιαξε ο Τσίπρας μετά το 2008, ήταν ένα μεγάλο πολιτικό σούπερ-μάρκετ. Χωρούσαν όλοι εκεί μέσα. Από τους ακροαριστερούς που φλέρταραν με τον Κουφοντινικό ένοπλο αγώνα, μέχρι τους νηφάλιους παλιούς ευρωκομμουνιστές του ΚΚΕ εσωτερικού. Από τους αντισυστημικούς ψεκασμένους

Όσο άλλαξε η Ζωή, άλλο τόσο θ’ αλλάξει και ο Αλέξης...

Ο Αλέξης Τσίπρας ηττήθηκε πέντε φορές από τον Κυριάκο Μητσοτάκη το 2023, παραιτήθηκε, αποσύρθηκε — έστω και «δήθεν» — και για λίγο έδωσε την εντύπωση ότι θα παραμείνει στο περιθώριο της πολιτικής ζωής.

Όμως, μέσα σε μόλις δύο χρόνια, επανήλθε θριαμβευτικά, παρουσιάζοντας τον εαυτό του ως «νέο άνθρωπο» και σωτήρα της προοδευτικής παράταξης. Μια πολιτική διαδρομή τόσο ταχεία και

Τέμπη, θρήνος, ψέμα και λαϊκισμός...

Επί σχεδόν μισό χρόνο η ελληνική κοινωνία παρακολουθούσε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον όσα γίνονταν και λέγονταν στη Βουλή, στην καθημερινή κοινωνική ζωή, στα social και οπουδήποτε αλλού υπάρχει ένδειξη κανονικής ζωής, σχετικά με τις αποκαλύψεις για τις συνθήκες της τραγωδίας στα Τέμπη.

Και οι πολιτικοί έχουν ψυχή...

Δεν υπάρχει χειρότερη δοκιμασία για έναν γονιό από την απώλεια του παιδιού του. Και η τραγική αυτή πραγματικότητα έπληξε τον Αντώνη Σαμαρά και την οικογένειά του. Η μοίρα είναι συνήθως αδυσώπητη και δεν κάνει διακρίσεις.

Γράφτηκε ότι ένα δράμα ένωσε τον πολιτικό κόσμο, γιατί όλοι οι πολικοί αρχηγοί αλλά και απλοί

Άχρηστοι Ηλίθιοι...

Άχρηστοι ηλίθιοι. Δεν υπάρχει καλύτερη φράση για να περιγράψει όσους αποφάσισαν να εμποδίσουν Ισραηλινούς τουρίστες να αποβιβαστούν σε ελληνικά νησιά. Δεν πρόκειται για πολιτική διαμαρτυρία. Δεν πρόκειται για κάποια ιδεολογική αντίθεση. Πρόκειται για καθαρό, ανόθευτο αντισημιτισμό. Πρόκειται για φασισμό. Και πρέπει να ειπωθεί ξεκάθαρα.

Ως εδώ και μη παρέκει...

Δεν φτάνουν τα προβλήματα της χώρας, οι αλλεπάλληλοι πρωτοφανείς καύσωνες, οι πυρκαγιές, οι πόλεμοι στην Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, οι δασμοί του Τραμπ, η διεθνής οικονομική αστάθεια, έχουμε και την αριστερόστροφη αντιπολίτευση, περιλαμβανομένου του ΚΚΕ που σέρνεται πίσω από τους ευκαιριακούς δήθεν – τι κάνουν οι δημοσκοπήσεις - σε αγαστή σύμπνοια με τους φασιστόφιλους