Gewoon Ik

Het lijkt wel of ik deze en vorige week een familie week heb. Mijn neefje geweest, bij mijn zus een bakje gedaan maandag en gisteren naar mijn broer en schoonzus gaan fietsen. Zowel mijn zus en zwager als mijn broer en schoonzus waren allemaal zo rond oud en nieuw ziek geweest. Die beginnen ook allemaal zo richting de 80 te lopen en dan gaat het genezen ook blijkbaar niet zo snel meer.
Mijn broer en zijn vrouw wonen zo’n 10 km verderop in een ander dorp en gisteren begon het mooi zonnig en het was heerlijk om door de polder te fietsen.
Ik had ook het hele eind praktisch voor de wind en het zonnetje er bij.
Voel me altijd welkom als ik daar kom. Hij woont in het huis waar wij zijn opgegroeid en dat blijft toch altijd een beetje voelen als thuiskomen. Van het huis is inmiddels niets meer zoals het ooit was. Een serre er aan gebouwd, een keuken in de uitbouw en een aantal jaren geleden een slaapkamer beneden zodat ze niet meer naar boven hoeven.. De badkamer en toilet waren altijd al beneden. Om het huis ligt een flinke lap grond waar hij een moestuin heeft, wat kipjes en mijn schoonzusje een bloementuin. Met uitzicht op de polder want het is het laatste huis in zo’n buurtje langs de IJsseldijk. Met wat fruitbomen er op en nog een flink grasveld. Best een bijhouden natuurlijk als je wat ouder wordt.

Mijn broer is bezig met het knotten van een enorme wilg die bij hem aan de slootkant staat.
Hij hoopt dit jaar 80 te worden en hij loopt best heel slecht, we kunnen elkaar de hand geven wat dat betreft, fietsen gaat ons beide prima af, hij fietst ook hele afstanden, maar lopen gaat hem minder goed af.
En als ik hem dan op die ladder zie staan zo bij de slootkant en naar boven en beneden zie lopen zeg ik wel tegen mijn schoonzusje, pff als dat allemaal maar goed gaat.
Maar het gaat wel goed en de boom is weer helemaal geknot. Het was hard nodig want het was al weer een aantal jaren geleden.
Al het hout wordt weer gebruikt want hij heeft een hout stook kachel. Hij heeft ook een grote ‘knutsel” ruimte waar hij dan de takken in pasklare stukken zaagt. Hij klust ook graag maar is veel preciezer als ik, ik doe maar wat en hij maakt de mooiste dingen zoals zijn eigen meubels.
Terug ga ik nog naar een ander dorp verderop om wat boodschappen te doen en daarna naar huis. Het was inmiddels heel mistig geworden en een stuk kouder, maar weinig wind, goed te doen hoor 25 km fietsen met een tussenstop met een lekker bakje hete thee.

P.s. De foto is niet van de boom van mijn broer, die is nog wel denk minimaal 4 keer zo dik. Deze fotografeerde ik een keer onderweg omdat ik het net een vuist vond met een middelvinger omhoog.

Eergisteren toen ik een eind gefietst had kwam ik best een beetje verkleumd weer binnen.
Heb een paar maanden geleden een heerlijk winterjas gekocht wat langer maar een stuk van mijn benen wordt dan wel altijd koud.
Dan gooi ik even mijn pittenzak in de magnetron, ga er op zitten een dekentje over me heen en binnen de kortste tijd ben ik weer opgewarmd.
Mijn pittenzak is dus mijn top favoriete artikel in mijn huis. Die zou ik het minst graag willen missen.
Heb het natuurlijk niet over andere dingen zoals foto’s, mijn dagboeken en dat soort dingen maar meer van de stoffelijke dingen in huis.
Veel mogen ze van mij meenemen hoor maar mijn pittenzak ben ik heel erg aan gehecht.
Ik weet niet de hoeveelste het al is, op een gegeven moment is ie helemaal versleten, heb ik hem al een aantal keren gerepareerd omdat er dan opeens wat pitten in mijn bed lagen.
En op een gegeven moment is ie echt helemaal versleten en dan moet er een nieuwe komen.
Dat is altijd weer even wennen. In de loop van de tijden wordt mijn pittenzak wat zachter, voegt zich helemaal.
Ik neem hem ook winter en zomer mee naar bed. In de winter warmer dan in de zomer dat is begrijpelijk.
Eerst gooi ik hem in mijn bed waar mijn voeten komen, daarna gebruik ik hem als een soort knuffel en slaapt ie lekker tegen me aan. In de ochtend is ie dan nog steeds op body temperatuur zal ik maar zeggen. Alleen als Wim er is heb ik hem niet nodig die geeft warmte genoeg van zichzelf af en gaat altijd als eerste naar bed, even op mijn plaats liggen om het voor te warmen dat is toch wel heel lief van hem.
Mijn Hittepit is nekmodel zodat ik hem ook daar nog voor kan gebruiken. Mijn top 1 favoriet in mijn huis.

Ik heb zonnepanelen dat zorgt er bij mij wel voor dat ik op andere tijden dingen doe dan ik het normaal deed.
In mijn keuken heb ik een boilertje, dat is een apparaat dat best veel stroom vraagt als hij weer op moet warmen zodat ik nu ’s morgens de afwas doe. Heb een leeg aanrechtkastje waar ik de afwas even inzet in een teiltje.
En zoals gisteren dat ik ’s morgens als de zon schijnt eten ga koken of strijken.
Wat dat betreft ben ik een braaf meisje dat luistert naar het advies om tussen 16.00 en 21.00 minder stroom te gebruiken.

Om stroompieken te vermijden, moet je het gebruik van grote stroomverbruikers zoals wasmachines, drogers, vaatwassers en elektrische auto’s spreiden, vooral tijdens de avondspits (16:00-21:00 uur). Zet niet alle apparaten tegelijk aan, laad je elektrische auto op in de nacht, gebruik energiezuinige apparaten, en overweeg een slimmer schema voor je warmtepomp. Dit helpt het elektriciteitsnet te ontlasten en voorkomt storingen. 

Ook de wasmachine zet ik aan als de zon schijnt. Of het moet echt een hele week grijs en grauw zijn dat is het niet anders natuurlijk.
Het is even wennen maar het levert wel voordelige energie op.
Terwijl het toch best een koude maand is januari zag ik dat ik nog steeds onder mijn budget zit en dan vind ik zelf dat ik het goed doe.
Eerdere jaren met duurdere energieprijzen zat ik best wel regelmatig dat ik het eigenlijk wat te fris vond maar dat doe ik nu niet meer hoor. Ga niet in de kou zitten als het niet nodig is. Doe echt nog wel steeds een vest aan en als ik op de bank zit even een dekentje. En ik merk met de nieuwe gordijnen veel beter de kou tegen houden. Als ik die voordat ik naar bed ga open doe voel ik de kou gewoon de kamer inkomen.

Dat doe ik omdat er roosters in de ramen zitten en ze dan ’s nachts goed kunnen ventileren, dat is ook nodig.
Gebruik toch al veel minder gas omdat ik inductie heb genomen een paar jaar geleden.
Ook mijn fiets laad ik nu ’s morgens op, dat vind ik nog het meeste wennen, vaak vergeet ik het dan maar gelukkig heb ik altijd een reserve fiets zodat ik nooit echt zonder zit.
Zo probeer ik toch de energiepieken te vermijden en heel eerlijk is het gewoon eigen belang hoor omdat het ook energiekosten bespaart.

.Ik ben geen kok, hou niet zo van koken, in ieder geval niet iedere avond het traditionele Nederlandse eten aardappelen, groentes en vlees.
Dan heb ik zoiets van 3 vuile pannen en binnen een kwartier is alles opgegeten want voor mezelf heb ik niet zoveel nodig en dan al die afwas.
Ben ook niet zo dol op gekookte aardappelen eigenlijk. Hou wel van veel groentes en zeker in de zomermaanden allerlei soorten salades.
In de wintermaanden zijn de stamppotjes dan wel weer favoriet en als ik die maak gebeurt dat meestal voor meerdere maaltijden tegelijk.
Van de pasta’s vind ik eigenlijk alleen macaroni heerlijk, lasagne of spaghetti zou ik wel eten maar voor mezelf nooit klaar maken. Ben wel dol op allerlei soorten soepen.
Afgelopen week alle ingrediënten in huis gehaald om macaroni en verse groentesoep te maken.
Dit keer niet met kant en klare zakken groentes maar alles vers gekocht zoals prei, penen, uien, paprika’s, peterselie e.d. Aangevuld met een aantal groentes die ik nog uit de eigen tuin in de vriezer had.
Vanmorgen gaan kokkerellen. Ik vind het schoonmaken, snijden van groentes dan weer wel een leuk werkje om te doen. Balletjes gehakt draaien.

Afijn na een paar uurtjes snijden, wassen en koken heb ik toch weer 7 porties macaroni en 5 kleinere bakjes voor mij alleen en 3 wat grotere bakken groentesoep voor als Wim er is voor in de vriezer.
Alles af laten koelen en ondertussen lekker een eind gaan fietsen. Normaal zou Wim dit weekend komen maar we hebben het een weekje uitgesteld omdat dan KD1 jarig is en hij het ook leuk vindt om daar bij te zijn. Vandaag wat frisser dan gisteren maar droog met een zonnetje, heerlijk toch…….. Een mooie zondag zo.

Ja als het zonnetje schijnt, het is niet koud dan begint het bij mij te kriebelen en wil ik wat in de tuin gaan doen. Er is nog niet zoveel te doen want het is beter nu de aarde nog wat met rust te laten.
Maar daarnaast is er altijd wel wat te doen. Vanmorgen eerst boodschappen gaan doen een kleine 20 km fietsen, heerlijk met het zonnetje. Beetje oppassen soms want het is een laag staand zonnetje nog maar dat mag de pret niet drukken.
Bij de Action zie ik dat ze de tuinafdeling neergezet hebben en ik neem meteen al vast wat zaadjes mee. Nog te vroeg om te zaden maar je kan ze maar in huis hebben toch.
Afgelopen sneeuwperiode bleek dat mijn vogelhuisje de tand des tijds niet had overleefd en de hele onderkant was echt letterlijk verrot.

Hij zakte toen door tot het dakje en met een paar plankjes en schoteltjes waar ik de zaadjes op deed ging het nog maar ideaal was het niet.
Vandaag even in de schuur gekeken wat ik nog had en zag een mooi plaatje trespa dat als nieuwe onderkant kon dienen. Had nog wat latjes die ik aan de zijkanten er tegen aan kon schroeven zodat het voer niet meteen wegwaait. Wel hier en daar wat ruimte gehouden als het regent dat het water er uit kan lopen.
Zo ontzettend leuk vind ik dat, dat fröbelen met dingen die ik nog heb. Had nog twee pindapotten houders gekocht en die heb ik er ook op vast geschroefd. Nog verankerd met een stuk touw want die kauwen slopen alles zo als je niet uitkijkt. En een tak van de vlinderstruik gepakt om er twee stokjes voor te maken waar de vogeltjes op kunnen zitten.

Ik ben er helemaal tevreden mee. Dit jaar komen we zeker door en wie weet houdt hij het nog wel een jaar. Even afwachten maar trespa is wel een materiaal dat niet snel rot zoals gewoon hout.
Eigenlijk zoek ik in de schuur nog iets om het gat in het dak (waar ooit een voerbakje zat) te dichten tegen de regen maar ik kan niks meer vinden.

Tot ik iets in de afvalcontainer gooide en daarnaast nog een restant stukje van mijn oude bed zag liggen. En laat dat nou precies de maat van dat gat hebben. Ook weer opgelost.
Ben echt tot half 6 lekker bezig in de tuin, bakje thee er bij. Met dit zonnige weer zie je ook al dat de dagen beginnen te lengen. En ik weet we kunnen nog van alles krijgen maar deze mooie dagen hebben we toch maar.

Afgelopen week vertelde mijn zus wel dat ze er eigenlijk wel een beetje spijt van heeft dat ze gestopt is met fietsen. Zo’n 11 jaar geleden kreeg zij ook een nieuwe knie en daarna durfde ze eigenlijk niet meer te gaan fietsen. Bang om te vallen. ik snapte dat best hoor. Het heeft bij mij denk ik ook wel meer dan een jaar geduurd voordat ik weer zo fietste als voor mijn knieoperatie.
En ze had natuurlijk een auto waar ze in kon rijden, dat scheelt wel zei ze, als ik destijds dat niet had zou ik misschien beter mijn best gedaan hebben.
Ik zei, neem een scootmobiel dan kunnen we eens ergens heen, jij daarin en ik op de fiets.
Zeker ook voor de kleine dingen op het dorp zou het wel handig voor haar zijn. Maar goed dat moet ze ook zelf weten natuurlijk.
Zelf was ik afgelopen dinsdag zo blij dat ik weer kon gaan fietsen. Twaalf dagen niet gefietst dat is voor mij echt een hele tijd.
Dan zit je opeens toch wel aan huis gebonden.
Het voelde afgelopen week net een beetje hetzelfde als na corona die eerste keer dat ik weer een bakje koffie mocht gaan drinken bij de Hema. Wat voelde dat speciaal aan toen.
Dat had ik dinsdag ook. Wat waardeer je de dingen toch pas als je ze een tijdje niet hebt kunnen doen.
Althans voor mij geldt dat wel dus.
Op mijn fiets stappen, zo gewoon om te doen eigenlijk dat je er dan niet bij stilstaat. Daarom is zo’n sneeuwperiode ook wel weer eens goed, dan waardeer je weer voor mijn gevoel zulke gewone dingen opeens als dubbel fijn.

Familie krijg je, vrienden zoek je zelf uit wordt er altijd gezegd en natuurlijk dat is ook zo.
Vanmorgen ben ik weer een keer een bakje bij mijn oudste zus en haar man gaan doen. Die hebben ook een paar maanden allebei in de lappenmand gezeten maar nu gaat het weer wat beter gelukkig.
En met mijn oudste zus praten we ook wel over het hier en nu maar ook vaak oude herinneringen die we ophalen aan vroeger.
Zoals zo grappig zij ook vertelde over vroeger als het sneeuwde dat mijn moeder de planten weghaalde voor de ramen en er stoelen voor zette zodat wij naar buiten kunnen kijken en dat vonden we prachtig. Zo leuk zo’n gedeelte herinnering.
Zo’n 12 jaar geleden is mijn inmiddels ex zwager overleden. Hij was de broer van mijn exgenoot en ik heb tot aan zijn overlijden jaren zijn financiën gedaan en toen hij door een ongeval tot zijn nek verlamd raakte, een hoge dwarslaesie ging ik mee naar het ziekenhuis, deed zijn boodschappen en alles wat er verder nodig was.
Het huis moest toen leeggemaakt worden. Ik was net door een reorganisatie ontslagen en het was voor mij een mooie uitlaatklep na een drukke baan om toch aan de slag te blijven. Het was een hele klus.
Zijn zoon woonde daar nog en als ik er was hielp hij ook wel mee met het opruimen.
Een aantal dingen kwamen toen bij mij op de zolder terecht.

Nadat mijn neef een eigen onderkomen weer had gevonden vroeg ik hem of hij die dingen wilde hebben.
LP’s, nog een supergrote kaart die hij ooit aan zijn vader had gestuurd een tekening die iemand van zijn vader had gemaakt en die heel erg lijkt, wat wandkleden die zijn vader altijd op had hangen.
Hij zei dat hij er niets van hoefde te hebben maar ik had ze toch nog altijd bewaard Bij mijn opruimmissie een paar weken geleden kwam ik die dingen weer tegen. Ik appte even met mijn neef of hij ze nog wilde hebben. Nu een stuk ouder reageerde hij meteen dat hij ze heel graag nog wilde hebben. Ik spreek of zie hem eigenlijk zelden meer. Maar morgen komt hij de spullen ophalen. En dan ben ik toch maar blij dat ik ze voor hem bewaard heb en leuk om hem weer een keer te zien en te kijken hoe het nu met hem gaat.

Als ik opkom met de zon in mijn slaapkamer dan begint de dag voor mij al goed.
Even gegeten, wat mailtjes nog verstuurd, een was aangezet en daarna heerlijk gaan fietsen.
Weer eens een keer een bakje gaan doen bij de Hema en een broodje gegeten.
Even wat snuffelen in wat winkels en daarna weer lekker gaan fietsen.
De wegen zijn goed befietsbaar, hier en daar liggen nog wat hopen sneeuw en in de polder langs de sloten zijn er ook nog witte randen te zien.
Ik zie en hoor onderweg al weer zoveel vogeltjes, krijg gewoon een beetje een lentegevoel er van.
Misschien verbeeld ik het me hoor maar heb altijd het idee dat ook vogels het fijner vinden als de zon schijnt.
Ik tenminste wel. Ik neem expres wat langere routes zowel heen als terug.
Zie onderweg ook veel mensen lopen te wandelen of fietsen. Opvallend veel mensen die elkaar groeten.
Denk dat veel mensen na de toch wel mooie sneeuwperiode blij zijn met zo’n lenteachtige dag met volop zon…..laat er maar veel zo volgen.
Zoonlief vond het blijkbaar ook wel heel mooi want hij stuurde me bovenstaande foto op gemaakt toen hij vanmorgen naar zijn werk ging.

Wij hebben best de luxe dat we een uitgebreid bestuur van onze huurdersbelangenvereniging hebben en dat is best fijn. We hebben allemaal onze eigen taken en in deze tijd van een tijd dat veel clubs of verenigingen te kort aan vrijwilligers hebben is dat heel fijn.
Maar soms zijn de vergaderingen ook wel eens wat langdradig als er dingen besproken moeten worden.
Nu gaan we binnenkort een avond organiseren voor huurders van appartementen omdat er nieuwe maatregelen komen vanwege de brandweervoorschriften.
Zo mogen er geen stoelen of andere dingen meer staan op de galerijen. Dit heeft best tot wat onrust geleid al en daarom hebben we iemand van de brandweer gecontracteerd om een voorlichtingsavond te geven.
Om dit te regelen zijn we vanavond met zijn drieën bij elkaar gaan zitten om het te regelen.
En dat ging echt van een leien dakje.
We hadden binnen de kortste tijd een paar telefoontjes gepleegd om een zaal te regelen en een datum af te spreken met de voorlichter van de brandweer.
Ook de andere zaken die besproken moesten worden gingen heel vlot. Het maken van de uitnodigingen, de contacten met de woningcorporatie, een cadeautje voor de brandweerman en zo zijn er nog meer randzaken waar we rekening mee moeten houden.
Altijd een verrassing hoeveel mensen komen er, welke zaal moet je daarvoor bespreken.
Maar binnen een uurtje hadden we het allemaal voor elkaar. Alle drie een eigen taak te doen hierbij.
Ik weet nog in de tijd dat ik bij het Kinderwerk als vrijwilliger was we ook een grote club hadden met de daarbij behorende soms best rommelige en heel lange
vergaderingen.
Daar hebben we toen ook besloten om de dagdelen met kleinere groepjes te gaan regelen en dat werkte veel beter.
En vanavond bewees weer dat het soms handig is om zaken in een klein clubje te regelen.

Ik ben best een enorme slaapkop vind ik zelf hoor. Maar toch kwam het wel regelmatig voor dat ik nog lang wakker lag.
Had altijd de gewoonte als ik boven kwam dat ik meteen daar mijn tv tje aanzette op een zender waar ze of een natuurserie of iets over hoe de sterrenstelsel e.d. werken.
Dat waren voor mij best slaapverwekkende programma’s, ik zette dan het geluid uit en keek een tijdje naar de beelden voordat ik in slaap viel.
Maar op een gegeven moment merkte ik wel dat ik steeds langer ging liggen kijken, langer wakker lag en in besloot dingen te gaan veranderen.
Geen tv meer aan maar een aantal bladzijden lezen in bed.
En ik moet zeggen sinds ik dat doe slaap ik veel rustiger, veel lekkerder ook en misschien verbeeld ik het me maar het lijkt wel of ik ook leuker droom.
Gisteren zag ik op tv een stukje van slaaprituelen in andere landen. Er kwamen de meest leuke dingen voorbij. Wij Nederlanders schijnen trouwens de ergste slaapkoppen te zijn.
Zag ook een heel ritueel bij kinderen waarbij de oma het kind in bad deed en aan de nek er weer uithaalde en ze een soort masseerde en inbakerde. Blijkbaar sliepen de kinderen daarna heel lekker.

Of de man in Zweden die energiebanen in kaart bracht die er voor zorgden dan de mevrouw niet kon slapen. Als ik zag hoe hij die banen dan verwijderde zette ik daar wel mijn vraagtekens bij. En ze had nog niet goed geslapen vertelde ze.

Afijn zo kwam er van alles langs. Ik hou het toch maar op wat lezen en dan lekker in slaap vallen.