czas
Étymologie
- D'une racine vieux slave qui a donné čas en tchèque.
Nom commun
czas masculin \čas\
- Durée, temps.
- Époque, période
- W czasie, gdy zaszły te wypadki, powracałem z wycieczki naukowej do niezdrowych okolic Nebraski w Stanach Zjednoczonych
- À l’époque où ces événements se produisirent, je revenais d’une exploration scientifique entreprise dans les mauvaises terres du Nébraska, aux États-Unis. (Vingt mille lieues sous les mers- Jules Verne)
- W czasie, gdy zaszły te wypadki, powracałem z wycieczki naukowej do niezdrowych okolic Nebraski w Stanach Zjednoczonych
- (Linguistique) Temps.
Cas | Singulier | Pluriel |
---|---|---|
Nominatif | czas | czasy |
Génitif | czasu | czasów |
Datif | czasowi | czasom |
Accusatif | czas | czasy |
Instrumental | czasem | czasami |
Locatif | czasie | czasach |
Vocatif | czasie | czasy |
Voir aussi
- czas sur l’encyclopédie Wikipédia (en polonais)
Prononciation
- Erreur Lua : Paramètre requis « 3 » absent.