ادریسیان: تفاوت میان نسخهها
ImanFakhri (بحث | مشارکتها) جز ←فرمانرواها |
ویژگی پیوندهای پیشنهادی: ۳ پیوند افزوده شد. برچسبها: ویرایشگر دیداری ویرایش همراه ویرایش از وبگاه همراه وظیفه تازهوارد پیشنهادی: افزودن پیوند |
||
خط ۴۱: | خط ۴۱: | ||
|footnotes = <!--- Accepts wikilinks ---> |
|footnotes = <!--- Accepts wikilinks ---> |
||
|demonym=|area_km2=|area_rank=|GDP_PPP=|GDP_PPP_year=|HDI=|HDI_year=|today=}} |
|demonym=|area_km2=|area_rank=|GDP_PPP=|GDP_PPP_year=|HDI=|HDI_year=|today=}} |
||
{{Royal house||surname=دودمان ادریسی|estate=|coat of arms=|parent house=[[آل حسن]]|country=|titles=امیر مراکش|founder=[[ادریس یکم مراکش|ادریس یکم]]|current head=|founding year=۱۷۲ هجری قمری|dissolve=|cadet branches=}}'''اِدریسیان''' (به عربی: الأدارسة) '''یا آل ادریس''' دودمان شیعی بودند که طی سال های ۱۷۲-۴۶۳ ه.ق / ۷۸۸-۹۷۴ م در [[مراکش]] و بخشی از [[الجزایر]] فرمانروایی کردهاند. ادریسیان نخستین دولت شیعه تاریخ به شمار میروند. این دودمان خود را به [[حسن ابن علی]] میکرد و از این رو با سلسله [[امامان شیعه]] پیوسته بود.<ref name="کلیف">کلیفورد ادموند بوسورث، ۴۵.</ref> |
{{Royal house||surname=دودمان ادریسی|estate=|coat of arms=|parent house=[[آل حسن]]|country=|titles=امیر مراکش|founder=[[ادریس یکم مراکش|ادریس یکم]]|current head=|founding year=۱۷۲ هجری قمری|dissolve=|cadet branches=}}'''اِدریسیان''' (به عربی: الأدارسة) '''یا آل ادریس''' دودمان شیعی بودند که طی سال های ۱۷۲-۴۶۳ [[گاهشماری هجری قمری|ه.ق]] / ۷۸۸-۹۷۴ م در [[مراکش]] و بخشی از [[الجزایر]] فرمانروایی کردهاند. ادریسیان نخستین دولت شیعه تاریخ به شمار میروند. این دودمان خود را به [[حسن ابن علی]] میکرد و از این رو با سلسله [[امامان شیعه]] پیوسته بود.<ref name="کلیف">کلیفورد ادموند بوسورث، ۴۵.</ref> |
||
بنیانگذار این دودمان ادریس بن عبدالله مشهور به ادریس اول است. او از نوادگان حسن بن علی بود و در قیام فخ علیه هادی عباسی مشارکت داشت. پس از سرکوب این قیام توسط عباسیان، ادریس به مصر میگریزد. در مصر توسط وزیر برید آنجا، واضح، پنهان شد و سپس مخفیانه به شهر ولیله در مغرب رفت. او در مغرب با جلب حمایت روسای قبایل بربر توانست دولتی مستقل تشکیل دهد و مناطقی از شرق مراکش و غرب الجزایر را فتح کند. پس از مسموم شدن ادریس توسط فرستاده عباسیان، پسرش ادریس دوم به حکومت رسید. در ابتدای سلطنت او، بدلیل خردسالی، دو تن به نام های راشد (غلام ادریس اول) و ابوخالد به عنوان نایب السطلنه قلمروی ادریسیان را اداره میکردند، تا زمانی که ادریس به بلوغ رسید و خود زمام امور را بدست گرفت. از اقدامات مهم ادریس دوم، تاسیس شهر [[فاس]] بود که به یکی از کانون های مهم سیاسی و فرهنگی مغرب بدل شد. پس از مرگ ادریس، فرزند او محمد به سلطنت رسید. محمد در طول سلطنت خود قلمروی پدر را بین برادران خود تقسیم کرد. امری که موجب آغاز دوره ای از اغتشاشات و جنگ های داخلی شد. با به تخت نشستن پسرش یحیی، دولت ادریسیان دوباره ثبات پیدا کرد و آرامش در آن برقرار شد. از اقدامات مهمی که در زمان یحیی انجام گرفت، رونق و توسعه شهر فاس بود. جانشینان یحیی، یحیی دوم و علی بن عمر و یحیی بن قاسم حاکمان ضعیفی بودند و در دوران آنها دوباره مملکت در اغتشاش فرو میرود و چندین بار پایتخت ادرسیان، فاس، به دست شورشیان می افتد. یحیی سوم در سال ۲۹۲ ق / ۹۰۵ م به تخت مینشیند و پس از مدت ها بار دیگر آرامش و ثبات حکم فرما میگردد. یحیی سوم پادشاه توانمندی بود و موفق میشود قلمروی ادریسیان را به اوج وسعت برساند. اما دوران شکوه یحیی سوم با آغاز حکومت فاطمیون همراه میشود. در پی هجوم فاطمیون به مغرب، یحیی ناچار میشود در سال ۳۰۷ ق / ۹۱۹ م به طور ظاهری اقتدار فاطمیون را به رسمیت شناخته و هر سال مقدار معینی خراج به آنها بدهد. چند سال یحیی توسط فاطمیون برکنار و تبعید میشود. پس از مدت کوتاه حاکمیت مستقیم فاطمیون بر مغرب، حسن بن محمد ملقب به حجام، نوه ادریس دوم، در طی یک شورش، کنترل شهر فاس را بدست میگیرد و حاکمیت خاندان آل ادریس را احیاء میکند. حسن چندین بار با فاطمیون پیکار میکند اما عاقبت در پی یک کودتا، کنترل شهر فاس را از دست داد و اندکی بعد درگذشت (۳۱۵ ق / ۹۲۷ م). در سال ۳۱۷ ق / ۹۲۹ م بازماندگان آل ادریس به قلعه حجر النسر، در منطقه [[ریف]]، پناه میبرند و مرکز حکومت خود را آنجا قرار میدهند. از این تاریخ به بعد مرکز خاندان ادریسی از فاس به حجر النسر منتقل میشود. آل ادریس برادر حسن، ابراهیم بن محمد، را رهبر خود قرار میدهند. ابراهیم با تلاش های خود توانست اقدامات فاطمیون برای فتح قلعه حجر النسر عقیم بگذارد. پس از مرگ ابراهیم، به ترتیب برادر و برادرزاده اش، قاسم گنون بن محمد و احمد بن قاسم گنون حکومت کردند. احمد بن قاسم خود را تحت الحمایه خلافت قرطبه کرد و توانست حمایت خلیفه وقت قرطبه، عبدالرحمن سوم، را بدست آورد. بعد مدتی میان احمد و عبدالرحمان اختلاف می افتد و در نهایت احمد توسط سپاهیان عبدالرحمان مورد حمله قرار میگرد و توسط او خلع و به اسپانیا تبعید میشود. عبدالرحمن برادر او، حسن بن قاسم، را به عنوان حاکم مغرب قرار میدهد. در پی لشکرکشی فاطمیون به مغرب، حسن تحت الحمایگی فاطیمون را میپذیرد. این عمل دیری نمیپاید زیرا خلافت قرطبه اندکی بعد در سال ۳۶۳ ق / ۹۷۴ م دوباره به مغرب حمله و حسن را خلع میکند. پس از برکناری حسن، هیچ عضو دیگری از خاندان آل ادریس جانشین او نشد و در نتیجه حکومت ادریسیان برافتاد.<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی جلد ۱، ص ۵۶۱ - ۵۶۴</ref> |
بنیانگذار این دودمان ادریس بن عبدالله مشهور به ادریس اول است. او از نوادگان حسن بن علی بود و در قیام فخ علیه هادی عباسی مشارکت داشت. پس از سرکوب این قیام توسط عباسیان، ادریس به مصر میگریزد. در مصر توسط وزیر برید آنجا، واضح، پنهان شد و سپس مخفیانه به شهر ولیله در مغرب رفت. او در مغرب با جلب حمایت روسای قبایل بربر توانست دولتی مستقل تشکیل دهد و مناطقی از شرق مراکش و غرب الجزایر را فتح کند. پس از مسموم شدن ادریس توسط فرستاده عباسیان، پسرش ادریس دوم به حکومت رسید. در ابتدای سلطنت او، بدلیل خردسالی، دو تن به نام های راشد (غلام ادریس اول) و ابوخالد به عنوان نایب السطلنه قلمروی ادریسیان را اداره میکردند، تا زمانی که ادریس به بلوغ رسید و خود زمام امور را بدست گرفت. از اقدامات مهم ادریس دوم، تاسیس شهر [[فاس]] بود که به یکی از کانون های مهم سیاسی و فرهنگی مغرب بدل شد. پس از مرگ ادریس، فرزند او محمد به سلطنت رسید. محمد در طول سلطنت خود قلمروی پدر را بین برادران خود تقسیم کرد. امری که موجب آغاز دوره ای از اغتشاشات و جنگ های داخلی شد. با به تخت نشستن پسرش یحیی، دولت ادریسیان دوباره ثبات پیدا کرد و آرامش در آن برقرار شد. از اقدامات مهمی که در زمان یحیی انجام گرفت، رونق و توسعه شهر فاس بود. جانشینان یحیی، یحیی دوم و علی بن عمر و یحیی بن قاسم حاکمان ضعیفی بودند و در دوران آنها دوباره مملکت در اغتشاش فرو میرود و چندین بار پایتخت ادرسیان، فاس، به دست شورشیان می افتد. یحیی سوم در سال ۲۹۲ ق / ۹۰۵ م به تخت مینشیند و پس از مدت ها بار دیگر آرامش و ثبات حکم فرما میگردد. یحیی سوم پادشاه توانمندی بود و موفق میشود قلمروی ادریسیان را به اوج وسعت برساند. اما دوران شکوه یحیی سوم با آغاز حکومت فاطمیون همراه میشود. در پی هجوم فاطمیون به مغرب، یحیی ناچار میشود در سال ۳۰۷ ق / ۹۱۹ م به طور ظاهری اقتدار فاطمیون را به رسمیت شناخته و هر سال مقدار معینی خراج به آنها بدهد. چند سال یحیی توسط فاطمیون برکنار و تبعید میشود. پس از مدت کوتاه حاکمیت مستقیم فاطمیون بر مغرب، حسن بن محمد ملقب به حجام، نوه ادریس دوم، در طی یک شورش، کنترل شهر فاس را بدست میگیرد و حاکمیت خاندان آل ادریس را احیاء میکند. حسن چندین بار با فاطمیون پیکار میکند اما عاقبت در پی یک کودتا، کنترل شهر فاس را از دست داد و اندکی بعد درگذشت (۳۱۵ ق / ۹۲۷ م). در سال ۳۱۷ ق / ۹۲۹ م بازماندگان آل ادریس به قلعه حجر النسر، در منطقه [[ریف]]، پناه میبرند و مرکز حکومت خود را آنجا قرار میدهند. از این تاریخ به بعد مرکز خاندان ادریسی از فاس به حجر النسر منتقل میشود. آل ادریس برادر حسن، ابراهیم بن محمد، را رهبر خود قرار میدهند. ابراهیم با تلاش های خود توانست اقدامات فاطمیون برای فتح قلعه حجر النسر عقیم بگذارد. پس از مرگ ابراهیم، به ترتیب برادر و برادرزاده اش، قاسم گنون بن محمد و احمد بن قاسم گنون حکومت کردند. احمد بن قاسم خود را تحت الحمایه [[خلافت قرطبه]] کرد و توانست حمایت خلیفه وقت قرطبه، عبدالرحمن سوم، را بدست آورد. بعد مدتی میان احمد و عبدالرحمان اختلاف می افتد و در نهایت احمد توسط سپاهیان عبدالرحمان مورد حمله قرار میگرد و توسط او خلع و به [[اسپانیا]] تبعید میشود. عبدالرحمن برادر او، حسن بن قاسم، را به عنوان حاکم مغرب قرار میدهد. در پی لشکرکشی فاطمیون به مغرب، حسن تحت الحمایگی فاطیمون را میپذیرد. این عمل دیری نمیپاید زیرا خلافت قرطبه اندکی بعد در سال ۳۶۳ ق / ۹۷۴ م دوباره به مغرب حمله و حسن را خلع میکند. پس از برکناری حسن، هیچ عضو دیگری از خاندان آل ادریس جانشین او نشد و در نتیجه حکومت ادریسیان برافتاد.<ref>دائرة المعارف بزرگ اسلامی جلد ۱، ص ۵۶۱ - ۵۶۴</ref> |
||
ادریسیان نخستین دولت های اسلامی مغرب به شمار میروند که زمینه را برای مسلمان شدن مردم آن مناطق و همچنین ظهور دولت های مسلمان بعدی را فراهم کردند.<ref>{{cite encyclopedia|year=2018|encyclopedia=Encyclopaedia of Islam, THREE|last=Benchekroun|first=Chafik T.|editor1-last=Fleet|editor1-first=Kate|issn=1873-9830|quote=The Idrīsids (al-Adārisa) were an ʿAlid dynasty—that is, descendants of ʿAlī b. Abī Ṭālib (d. 40/661)—that reigned in the western part of the north Maghrib from 172/788 to 375/985 (although only intermittently in the fourth/tenth century).|title=Idrīsids|editor2-last=Krämer|editor2-first=Gudrun|editor3-first=Denis|editor3-last=Matringe|editor4-last=Nawas|editor4-first=John|editor5-last=Rowson|editor5-first=Everett|publisher=Brill Online|url=https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-3/idrisids-COM_32374?s.num=46&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-3&s.start=40&s.q=Basra4|url-access=subscription}}</ref><ref name=":0" /> در زمان ادریسیان اعراب زیادی از مناطق مختلف به مغرب مهاجرت میکنند و در آنجا ساکن میشوند و این زمینه را برای تغییر زبان و بافت قومیتی مغرب، از بربر به عرب، را فراهم آورد.<ref name=":15" /><ref name=":0" /> بسیاری از بازماندگان ادریسیان امروزه در کشور مراکش زندگی میکنند. |
ادریسیان نخستین دولت های اسلامی مغرب به شمار میروند که زمینه را برای مسلمان شدن مردم آن مناطق و همچنین ظهور دولت های مسلمان بعدی را فراهم کردند.<ref>{{cite encyclopedia|year=2018|encyclopedia=Encyclopaedia of Islam, THREE|last=Benchekroun|first=Chafik T.|editor1-last=Fleet|editor1-first=Kate|issn=1873-9830|quote=The Idrīsids (al-Adārisa) were an ʿAlid dynasty—that is, descendants of ʿAlī b. Abī Ṭālib (d. 40/661)—that reigned in the western part of the north Maghrib from 172/788 to 375/985 (although only intermittently in the fourth/tenth century).|title=Idrīsids|editor2-last=Krämer|editor2-first=Gudrun|editor3-first=Denis|editor3-last=Matringe|editor4-last=Nawas|editor4-first=John|editor5-last=Rowson|editor5-first=Everett|publisher=Brill Online|url=https://referenceworks.brillonline.com/entries/encyclopaedia-of-islam-3/idrisids-COM_32374?s.num=46&s.f.s2_parent=s.f.book.encyclopaedia-of-islam-3&s.start=40&s.q=Basra4|url-access=subscription}}</ref><ref name=":0" /> در زمان ادریسیان اعراب زیادی از مناطق مختلف به مغرب مهاجرت میکنند و در آنجا ساکن میشوند و این زمینه را برای تغییر زبان و بافت قومیتی مغرب، از بربر به عرب، را فراهم آورد.<ref name=":15" /><ref name=":0" /> بسیاری از بازماندگان ادریسیان امروزه در کشور مراکش زندگی میکنند. |
نسخهٔ ۱۳ سپتامبر ۲۰۲۲، ساعت ۱۹:۲۰
دودمان ادریسیان الأدارسة آل ادریس | |||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
۷۸۸–۹۷۴ | |||||||||||
پرچم | |||||||||||
دولت ادریسیان در اوج وسعت، حدود سال ۸۲۰ میلادی. | |||||||||||
وضعیت | دودمان حاکم بر مغرب | ||||||||||
پایتخت | ولیله (۷۸۸–۸۰۸) فاس (۸۰۸–۹۲۷) حجر النسر (۹۲۷–۹۸۵) | ||||||||||
زبان(های) رایج | عربی، زبانهای بربری | ||||||||||
دین(ها) | اسلام، شیعه زیدی | ||||||||||
حکومت | پادشاهی | ||||||||||
دوره تاریخی | سده های میانه | ||||||||||
• بنیانگذاری | ۷۸۸ | ||||||||||
• فروپاشی | ۹۷۴ | ||||||||||
|
دودمان ادریسی | |
---|---|
خاندان مادر | آل حسن |
تاریخ بنیانگذاری | ۱۷۲ هجری قمری |
بنیانگذار | ادریس یکم |
عنوانها | امیر مراکش |
اِدریسیان (به عربی: الأدارسة) یا آل ادریس دودمان شیعی بودند که طی سال های ۱۷۲-۴۶۳ ه.ق / ۷۸۸-۹۷۴ م در مراکش و بخشی از الجزایر فرمانروایی کردهاند. ادریسیان نخستین دولت شیعه تاریخ به شمار میروند. این دودمان خود را به حسن ابن علی میکرد و از این رو با سلسله امامان شیعه پیوسته بود.[۱]
بنیانگذار این دودمان ادریس بن عبدالله مشهور به ادریس اول است. او از نوادگان حسن بن علی بود و در قیام فخ علیه هادی عباسی مشارکت داشت. پس از سرکوب این قیام توسط عباسیان، ادریس به مصر میگریزد. در مصر توسط وزیر برید آنجا، واضح، پنهان شد و سپس مخفیانه به شهر ولیله در مغرب رفت. او در مغرب با جلب حمایت روسای قبایل بربر توانست دولتی مستقل تشکیل دهد و مناطقی از شرق مراکش و غرب الجزایر را فتح کند. پس از مسموم شدن ادریس توسط فرستاده عباسیان، پسرش ادریس دوم به حکومت رسید. در ابتدای سلطنت او، بدلیل خردسالی، دو تن به نام های راشد (غلام ادریس اول) و ابوخالد به عنوان نایب السطلنه قلمروی ادریسیان را اداره میکردند، تا زمانی که ادریس به بلوغ رسید و خود زمام امور را بدست گرفت. از اقدامات مهم ادریس دوم، تاسیس شهر فاس بود که به یکی از کانون های مهم سیاسی و فرهنگی مغرب بدل شد. پس از مرگ ادریس، فرزند او محمد به سلطنت رسید. محمد در طول سلطنت خود قلمروی پدر را بین برادران خود تقسیم کرد. امری که موجب آغاز دوره ای از اغتشاشات و جنگ های داخلی شد. با به تخت نشستن پسرش یحیی، دولت ادریسیان دوباره ثبات پیدا کرد و آرامش در آن برقرار شد. از اقدامات مهمی که در زمان یحیی انجام گرفت، رونق و توسعه شهر فاس بود. جانشینان یحیی، یحیی دوم و علی بن عمر و یحیی بن قاسم حاکمان ضعیفی بودند و در دوران آنها دوباره مملکت در اغتشاش فرو میرود و چندین بار پایتخت ادرسیان، فاس، به دست شورشیان می افتد. یحیی سوم در سال ۲۹۲ ق / ۹۰۵ م به تخت مینشیند و پس از مدت ها بار دیگر آرامش و ثبات حکم فرما میگردد. یحیی سوم پادشاه توانمندی بود و موفق میشود قلمروی ادریسیان را به اوج وسعت برساند. اما دوران شکوه یحیی سوم با آغاز حکومت فاطمیون همراه میشود. در پی هجوم فاطمیون به مغرب، یحیی ناچار میشود در سال ۳۰۷ ق / ۹۱۹ م به طور ظاهری اقتدار فاطمیون را به رسمیت شناخته و هر سال مقدار معینی خراج به آنها بدهد. چند سال یحیی توسط فاطمیون برکنار و تبعید میشود. پس از مدت کوتاه حاکمیت مستقیم فاطمیون بر مغرب، حسن بن محمد ملقب به حجام، نوه ادریس دوم، در طی یک شورش، کنترل شهر فاس را بدست میگیرد و حاکمیت خاندان آل ادریس را احیاء میکند. حسن چندین بار با فاطمیون پیکار میکند اما عاقبت در پی یک کودتا، کنترل شهر فاس را از دست داد و اندکی بعد درگذشت (۳۱۵ ق / ۹۲۷ م). در سال ۳۱۷ ق / ۹۲۹ م بازماندگان آل ادریس به قلعه حجر النسر، در منطقه ریف، پناه میبرند و مرکز حکومت خود را آنجا قرار میدهند. از این تاریخ به بعد مرکز خاندان ادریسی از فاس به حجر النسر منتقل میشود. آل ادریس برادر حسن، ابراهیم بن محمد، را رهبر خود قرار میدهند. ابراهیم با تلاش های خود توانست اقدامات فاطمیون برای فتح قلعه حجر النسر عقیم بگذارد. پس از مرگ ابراهیم، به ترتیب برادر و برادرزاده اش، قاسم گنون بن محمد و احمد بن قاسم گنون حکومت کردند. احمد بن قاسم خود را تحت الحمایه خلافت قرطبه کرد و توانست حمایت خلیفه وقت قرطبه، عبدالرحمن سوم، را بدست آورد. بعد مدتی میان احمد و عبدالرحمان اختلاف می افتد و در نهایت احمد توسط سپاهیان عبدالرحمان مورد حمله قرار میگرد و توسط او خلع و به اسپانیا تبعید میشود. عبدالرحمن برادر او، حسن بن قاسم، را به عنوان حاکم مغرب قرار میدهد. در پی لشکرکشی فاطمیون به مغرب، حسن تحت الحمایگی فاطیمون را میپذیرد. این عمل دیری نمیپاید زیرا خلافت قرطبه اندکی بعد در سال ۳۶۳ ق / ۹۷۴ م دوباره به مغرب حمله و حسن را خلع میکند. پس از برکناری حسن، هیچ عضو دیگری از خاندان آل ادریس جانشین او نشد و در نتیجه حکومت ادریسیان برافتاد.[۲]
ادریسیان نخستین دولت های اسلامی مغرب به شمار میروند که زمینه را برای مسلمان شدن مردم آن مناطق و همچنین ظهور دولت های مسلمان بعدی را فراهم کردند.[۳][۴] در زمان ادریسیان اعراب زیادی از مناطق مختلف به مغرب مهاجرت میکنند و در آنجا ساکن میشوند و این زمینه را برای تغییر زبان و بافت قومیتی مغرب، از بربر به عرب، را فراهم آورد.[۵][۴] بسیاری از بازماندگان ادریسیان امروزه در کشور مراکش زندگی میکنند.
فرمانرواها
نام | طول عمر | شروع سلطنت | پایان سلطنت | توضیحات | خانواده | تصویر |
---|---|---|---|---|---|---|
ادریس بن عبدالله (ادریس اول)
| ۷۴۵ – ۷۹۱ | ۷۸۸ | ۷۹۱ | نخستین امیر دودمان ادریسیان | ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
ادریس بن ادریس (ادریس دوم)
| آگوست ۷۹۱ – ۸۲۸ | ۸۰۳ | ۸۲۸ | پسر ادریس اول | ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
محمد بن ادریس
| درگذشت ۸۳۶ | ۸۲۸ | ۸۳۶ | پسر ادریس دوم | محمد بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
علی بن محمد (علی اول)
| ۸۲۷ – ۸۴۸ | ۸۳۶ | ۸۴۸ | پسر محمد بن ادریس | علی بن محمد بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
یحیی بن محمد (یحیی اول)
| ۸۲۹-۸۶۴ | ۸۴۸ | ۸۶۴ | پسر محمد بن ادریس | یحیی بن محمد بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
یحیی بن یحیی (یحیی دوم)
| درگذشت ۸۷۴ | ۸۶۴ | ۸۷۴ | پسر یحیی بن محمد | یحیی بن یحیی بن محمد بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
علی بن عمر (علی دوم)
| درگذشت ۸۸۳ | ۸۷۴ | ۸۸۳ | عموی یحیی بن محمد | علی بن عمر بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
یحیی بن قاسم (یحیی سوم)
| درگذشت ۹۰۴ | ۸۸۰ | ۹۰۴ | Cousin of Ali ben Omar | یحیی بن قاسم بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
یحیی بن ادریس (یحیی چهارم)
| درگذشت ۹۱۷ | ۹۰۴ | ۹۱۷ | نوه علی بن عمر | یحیی بن ادریس بن علی بن عمر بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
حسن بن محمد (حسن اول)
| Died 944 | 925 | 927 | برادرزاده یحیی بن قاسم | حسن بن محمد بن قاسم بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
قاسم بن ابراهیم
| درگذشت ۹۴۸ | ۹۳۷ | ۹۴۸ | پسر عموی حسن بن محمد | قاسم بن محمد بن قاسم بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
احمد بن قاسم
| درگذشت ۹۵۴ | ۹۴۸ | ۹۵۴ | پسر قاسم بن ابراهیم | احمد بن قاسم بن محمد بن قاسم بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
حسن بن قاسم (حسن دوم)
| درگذشت ۹۸۵ | ۹۵۴ | ۹۷۴ | برادر احمد بن قاسم | حسن بن قاسم بن محمد بن قاسم بن ادریس بن ادریس بن عبدالله بن حسن بن حسن بن علی بن ابی طالب | ![]() |
پانویس
- ↑ کلیفورد ادموند بوسورث، ۴۵.
- ↑ دائرة المعارف بزرگ اسلامی جلد ۱، ص ۵۶۱ - ۵۶۴
- ↑ Benchekroun, Chafik T. (2018). "Idrīsids". In Fleet, Kate; Krämer, Gudrun; Matringe, Denis; Nawas, John; Rowson, Everett (eds.). Encyclopaedia of Islam, THREE. Brill Online. ISSN 1873-9830.
The Idrīsids (al-Adārisa) were an ʿAlid dynasty—that is, descendants of ʿAlī b. Abī Ṭālib (d. 40/661)—that reigned in the western part of the north Maghrib from 172/788 to 375/985 (although only intermittently in the fourth/tenth century).
- ↑ ۴٫۰ ۴٫۱ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref>
غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:0
وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.). - ↑ خطای یادکرد: خطای یادکرد:برچسب
<ref>
غیرمجاز؛ متنی برای یادکردهای با نام:15
وارد نشده است. (صفحهٔ راهنما را مطالعه کنید.).
منابع
- استانلی لین پل، و.و بارتولد، خلیل ادهم و احمد سعید سلیمان (تابستان ۱۳۶۳)، تاریخ دولتهای اسلامی و خاندانهای حکومتگر جلد اوّل، ترجمهٔ صادق سجادی، تهران: نقش جهان
- کلیفورد ادموند بوسورث (۱۳۷۱)، سلسلههای اسلامی، ترجمهٔ فریدون بدرهای، مؤسسه مطالعات و تحقیقات فرهنگی(پژوهشگاه)
- ادریسیان
- افراد مراکشی عربتبار
- امپراتوریهای پیشین
- ایالتها و قلمروهای بنیانگذاریشده در ۷۸۸ (میلادی)
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در دهه ۹۷۰ (میلادی)
- ایالتها و قلمروهای منحلشده در سده ۱۰ (میلادی)
- پادشاهیهای گذشته آفریقا
- تاریخ آفریقای شمالی
- تشیع در الجزایر
- تشیع در مراکش
- خاندانهای سلطنتی خاورمیانه
- دودمانهای بربر
- دودمانهای مراکش
- زیدیه
- زیدیها
- زیدیهای مراکش
- سلسلههای شیعه
- عربهای سده ۱۰ (میلادی)
- عربهای سده ۸ (میلادی)
- عربهای سده ۹ (میلادی)
- علویان
- فرقههای اسلامی منقرض شده
- کشورهای پیشین در آفریقا
- کشورهای پیشین