محمدکاظم شیرازی
برای تأییدپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است. |
محمدکاظم شیرازی (۱۲۹٠ قمری، شیراز - ۱۳۶۷ قمری، نجف) فرزند حیدر از مراجع شیعه بود. او پس از وفات استادش، میرزا محمدتقی شیرازی، در ۱۳۳۸ ه. ق، رهسپار نجف شد و به تدریس خارج فقه و اصول پرداخت. پس از درگذشت سید ابوالحسن اصفهانی و حاج آقا حسین قمی، مرجعیت وی اوج گرفت و بسیاری از شیعیان استان فارس به ویژه شهر شیراز، به او رجوع کردند. بلغة الطالب فی حاشیه المکاسب از تالیفات مهم و مشهور اوست. سید رضی شیرازی نوادگان دختری اوست.[۱]
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/26/Muhammad_Kadhim_Shirazi_%2816917%29.jpg/220px-Muhammad_Kadhim_Shirazi_%2816917%29.jpg)
شاگردان
ویرایشاین بخش به هیچ منبع و مرجعی استناد نمیکند. |
منابع
ویرایش- ↑ آیتالله العظمی شیخ محمد کاظم شیرازی بایگانیشده در ۲۴ ژوئیه ۲۰۱۳ توسط Wayback Machine سایت سید رضی شیرازی