Delphine Ernotte
Delphine Ernotte, Cunci jaioa (Baiona, 1966ko uztailaren 28a) prestakuntzaz ingeniaria, ibilbide luzea duen emakume enpresaburua da. 1989. urtean, 23 urte baino ez zituela, France Télécom telefonia operatzailean (egun Orange dena) hasi zen lanean, finantza aholkulari gisa. Frantziako Ikusentzunezkoen Goi Kontseiluak 2015ean France Télévisions taldeko presidentea izendatu zuen eta 2020an izendapena berretsi zuen bost urteko agintaldirako.[1] 2021an Europako Irrati-Telebista Batasunako lehendakari hautatu zuten.
Delphine Ernotte | |||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
![]() | |||||||||||||||
2021eko urtarrilaren 1a - ← Tony Hall, Baron Hall of Birkenhead (en) ![]()
2015eko abuztuaren 22a - ← Rémy Pflimlin (en) ![]()
2015eko abuztua - ← Rémy Pflimlin (en) ![]()
2011 - 2015
2010 - 2011
2008 - 2009
2006 - 2008 | |||||||||||||||
Bizitza | |||||||||||||||
Jaiotzako izen-deiturak | Delphine Nicole Danièle Cunci | ||||||||||||||
Jaiotza | Baiona, 1966ko uztailaren 28a (58 urte) | ||||||||||||||
Herrialdea | ![]() | ||||||||||||||
Familia | |||||||||||||||
Anai-arrebak | ikusi
| ||||||||||||||
Hezkuntza | |||||||||||||||
Heziketa | École Centrale Paris (1986 - 1989) | ||||||||||||||
Hizkuntzak | frantsesa | ||||||||||||||
Jarduerak | |||||||||||||||
Jarduerak | ingeniaria eta enpresaburua | ||||||||||||||
Enplegatzailea(k) | Orange (enpresa) (1989 - 2015) France Télévisions (2015eko abuztuaren 22a - | ||||||||||||||
Jasotako sariak | |||||||||||||||
Kidetza | Le Siècle | ||||||||||||||
![]() ![]() |
Biografia
aldatuFamilia eta hezkuntza
aldatuDelphine Cunci, Roger Cunci eta Simone Branaren alaba da, biak mediku[2]. Bere arreba, Marie-Christine Lemardeley, politikaria da Parisko alkate den Anne Hidalgoren lan taldean dihardu. Bere aitona, Jean-Pierre Brana, Baionako alkate izan zen 1945etik 1947ra.[3] 1989an amaitu zituen ikasketak Parisko Eskola Zentralean [4] 1990eko ekainaren 16an, Marc Ernotte aktorearekin ezkondu zen[4] eta bi seme izan ditu.[2]
France Télécom / Orange (1989-2015)
aldatuDelphine Ernotte, edo Delphine Ernotte Cunci, France Telecom-en (gero Orange izango zena) lan egin zuen 1989tik, lehendabizi finantza-analista gisa,[5] 1993ra arte. Gero, ikerketa eta garapeneko ingeniari ekonomista bezala plangintzaz arduratu zen 1993 arte. Parisko Orange denda sare batez.[5] 2000an SDR Irrati-telefonia zabaltzeko enpresaren zuzendari nagusi izendatu zuten eta 2004ra arte izan zuen kargua. [2]
2004tik 2006ra, Erdialdea-Loira Harana eskualdeko zuzendaria izan zen. 2006ko uztailean, “Communication France”ko zuzendari izendatu zuten. Hori horrela, Orangeren marka irudia berritzeaz arduratu zen.[2]
2008ko maiatzean, Frantziako merkataritza-zuzendari izendatu zuten, eta gero "Frantzia Publiko Orokorreko" zuzendaria, 2009an Orangen.[2] Izan ere, Orange SA enpresaren filiala den Orange Distribution-eko zuzendari gerentea da, taldeko zuzendaritza batzordean dauden bi emakumeetako bat da. 2011an Delphine Ernotte Orange Franceko zuzendari nagusi izendatua izan zen.[5]
France Télévisions taldeko presidentea (2015etik)
aldatu2015eko apirilaren 23an, Ikus-entzunezkoen Goi Kontseiluko (CSA) kideek Delphine Ernotte France Télévisionseko presidente hautatu zuten, Rémy Pflimlin ordezkatzeko, 2015eko abuztuaren 22tik eta bost urteko agintaldirako.[6] Kargu hori betetzen duen lehen emakumea da.
CSAri aurkeztutako plan estrategikoan, hiru lehentasun finkatu zituen presidente berriak: konfiantza berreskuratzea, eskaintza berrasmatzea eta zerbitzu publikoa berrestea. Irteerak ez ordezkatzea eta soldaten moderazioa aurreikusten ditu, irteera behartua saihesteko[7]. Bere lehen erabakietako bat bere lan taldean Stéphane Sitbon-Gomezen presentzia gehitzea izan zen.
2015eko abenduan, Michel Field izendatzen du informazio buru Pascal Golomer ordezkatzeko. [8] France 2 kateko Kazetarien Elkartea harrituta geratu zen Golomer hauteskunde garaiaren erdian bota izanak. [9]. Zuzendaritzak ordezkapen hau justifikatzeko Marine Le Pen-ek presidentea Des paroles et des actes telebista saiora ez bertaratzea 2015eko azaroaren 13ko atentatuen ostean France 2-ren erantzun eskasa. Era berean Golomerrek zalantzan jarri zuen etorkizuneko France Info telebista katearen lana.[9][10]2016an, azkenik, Pascal Golomer izendatu zuen France Télévisions-eko kirol zuzendari editore gisa, François Brabant ordezkatuz.
2020. urtearen hasieran, France Télévisions-eko buru izateko bere hautagaitza aurkeztu zuen, taldeak jarraitutasuna behar zuela argudiatuz.[11] CSAk bigarren agintaldi baterako izendatu zuen 2020ko uztailaren 22an.[12]France Télévisions taldeko buruan bigarren agintaldia hasi eta aste gutxira, Delphine Ernottek bere helburu nagusietako bat azpimarratzen du giza baliabideei dagokienez, aniztasuna: «Harrapatze handia dugu egiteko. Hori izango da nire agintaldiaren leitmotiva”. [13]
2020ko urriaren hasieran, Delphine Ernotte Europako Irrati Batasuneko buru hautatu zuten eta 2021ko urtarrilaren 1ean kargua hartu zuen lehen emakumea bihurtu zen.[14]
2021eko urtarrilean, Le Monde egunkariak agerian utzi zuen France Télévisions taldeko erredaktore-buruen ordainsariaren zati aldakorra gai hauen estaldura indartzeko egiten duten ahaleginaren araberakoa zela: "Aniztasuna, ikusgarritasuna, Itsasoz haraindikoa, Europa".[15] Delphine Ernottek gobernu proiektu baten gidaritza hartuko luke horrela, "Frantziarrak Europa maitatzera bultzatzean datza. Guztia diru publikoz finantzatutako kanaletan”. [16]
Beste erantzukizun batzuk
aldatuGenero berdintasunaren aldeko konpromisoa
aldatuFeminista gisa deskribatua, [17] Delphine Ernottek genero-berdintasun profesionalaren aldeko apustua egiten du.[18] 2012an egindako elkarrizketa batean esan zuen: “Emakumeek beti galdetzen dute ea gai diren, hori aldatu behar da”. Orange taldearen barruan, Innov'Elles sarea sortu zuen 2013ko urtarrilean, Orange taldearen barruan emakumeak hobetzen eta sustatzen laguntzeko asmoz. [19]
Karguak
aldatuArlesen dagoen Argazkilaritza Eskola Nazionaleko zuzendaritza batzordeko buru da. [20] [21]
2012ko maiatzaren 24an, Delphine Ernotte Cunci “Etika eta Garapen Iraunkorrera” batzordeko presidente eta Suez Environnement taldeko Kontu eta Kontuen Batzordeko kide hautatu zuten. [22]
2011tik CentraleSupélec Unibertsitateko administrazio kontseiluko kidea da eta 2019ko urriaren 24az geroztik presidentea.[23] “Le Cent-Quatre” kultur establezimenduko administrazio kontseiluan ere badago.[22]
2013ko azaroan, Le Siècle klubean sartu zen. [20]
2019ko urtarrilaren 1ean, Delphine Ernottek Monica Maggioni ordezkatu zuen Europako Irrati Batasuneko presidenteorde gisa. [24]
Polemikak
aldatuFrance Telecomen
aldatuFrance Telecom-en bere eginkizunen barruan, Ernotte suizidioen gai sentikorrari aurre egitea egon zen. Didier Lombard bere zuzendari nagusi ohiak langileengan egiten zuen presioagatik kritikatutako kudeaketa estiloa ezarri baitzuen, [25] 2008 eta 2010 urteen artean suizidio olatu bat eragin zuen "Next" plana ezarpenak Ernotteren buruzagiaren dimisioa ekarri zuen. [26] Hala ere, bederatzi suizidio gertatu ziren berriro 2014ko urtarriletik martxora bitartean. Hau da, bi hilabetetan, 2013 osoan bezainbeste. [27]
France Télévisions taldean
aldatuBere izendapenaren inguruan
aldatuL'Obs eta Laurent Mauduitkazetariaren arabera, David Kessler (François Hollanderen komunikabide eta kultura aholkulari ohia eta Orangeko zinema filialeko burua), Xavier Couture (TF1 eta Canal+ telebista kateek eta Stéphane Richardek ikus-entzunezko aktoreekiko harremanen arduradun ohia) eta Denis Pingaud (Mathieu Gallet-en aholkularia) osatutako sare eragingarri batek prestatu zuen izendapena. [28]. Laurent Mauduit-en arabera, Delphine Ernotte Olivier Schrameck, Sylvie Pierre-Brossolette, Nathalie Sonnac eta Nicolas Curien-en boto koalizioari esker izendatu zuten -azken bi hauek, CSAn sartu berri direnak, Olivier Schrameck-i "izendapenagatik zor zaiela". , Laurent Mauduit-en arabera.[29]
France 2 eta France 3ko erredakzioek 2015eko apirilaren 21ean salatu zuten CSAk telebista publikoko presidente berria aukeratzeko jarritako prozedura «opakua eta antidemokratikoa» [30] [31]
Philippe Bilger juezak ere izendapena salatu zuen «konientzia eta klientelismo giroan» egina zela adieraziz. [32] Laurent Mauduit kazetariak irregulartasunekin kutsatutako izendapena kritikatzen du, bereziki, Delphine Ernotte-k bere lehiakide Didier Quillot-en proiektua plagiatu zuela Xavier Coutureren laguntzaz, lehen aldiz Delphine Ernotterekin bat egin aurretik bigarrenari lagundu zion. Xavier Couturek ukatu egin zituen akusazio horiek
Bi sindikatu, CGC eta CFDT, Delphine Ernotteren izendapenaren erregulartasuna zalantzen jartzen dute Olivier Schrameck-en aurkako salaketa jarriz, aginte gehiegikeriagatik eta eragin trafikoagatik. Fiskalak kasua artxibatu zuen [33] eta, ondoren, Estatu Kontseiluak errekurtsoak atzera bota zituen.[34] Orduan, bi sindikatuek helegitea aurkeztu zuten Estatu Kontseiluaren aurrean. Helburua ez den Delphine Ernotte-k “defentsarako memorandum” bat argitaratzen du orduan Laurent Mauduit-en alegazioak inpugnatzeko, azken horren arabera, “ezkutatzeko, kalifikatzeko, onartzeko baina bazterrean zuzentzeko”.[35]
Agintaldia gauzatzea
aldatu2015eko irailaren 23an, Europa1 telebistako Le Grand direct des media programan egindako elkarrizketa batean adierazi zuen: "50 urtetik gorako gizon zurien telebista dugu, eta hori aldatu beharko da". Hitz horiek azkar piztu zuten polemika, Ernotte Nowhere else-ko anfitrioi ohiak Philippe Gildas «arrazakeria» leporatu zion50. Antzeko salaketa inplizituago egiten du Ivan Rioufol kazetariak51. Julien Lepersek, 2016ko urtarrilean 27 urtez antolatu zuen Questions pour un champion saiotik ofizialki kenduta, France Télévisionseko presidenteari «diskriminazioa» leporatzen dio52.
2015eko azaroaren 1ean Philippe Verdier kazetaria kaleratzea erabaki zuen bere liburua sustatzeko taldearen irudia erabili izanaren aitzakian. [36] Erabaki hau kritika ugariren xede izan zen: Le Figaro egunkarian Gilles-William Goldnadel kazetariak France Télévisionseko presidenteak erabilitako “aitzakiaren hipokresia” salatzen du eta kaleratze honetan “komunikabideetan lanean ari den polizia politikoaren” adibidea ikusten du.[37] Erabat neurrigabeko eta groteskoa den erabaki batez mintzo da Renaud Revel.[38] Suitzako Le Temps egunkariak ohartarazi duenez, "afera oso politikoa da, De Gaulle jeneralaren ORTF garai onetan bezala: Frantzia ez da hain erraz errekuperatzen, ezta Frantziako informazioari buruzko bere prerrogatiba monarkikoak hain erraz aldatzen". kazetariak 2015eko NBEren Klima Aldaketari buruzko Konferentzia aurretik bere zalantzak adierazteko zoritxarra izan duela. [39]
Kontu Auzitegiak, Rémy Pflimlinen 2009 eta 2015 urteen arteko sozietate publikoaren kudeaketari buruzko txosten kritikoa argitaratzen duen bitartean, BFM Business-ek egindako ikerketa batek baieztatzen du hilabete berean zuzendari berriak "tokiz kanpoko" soldata jasotzen duela. Delphine Ernotte-k erantzun zuen bere urteko ordainsaria erdira jaitsi zela FT/Orange utzi zuenean France Télévisions-en sartzeko. Ordainsari hori bere aurreko Rémy Pflimlin-en berdina izango zen..[40]
2017ko Frantziako hauteskunde legegiletako kanpainan, hainbat zailtasun izan zituen, besteak beste, L'Émission politiqueri egindako kritikak, France 2ren arratsaldeko emankizunen arrakasta eza eta audientzia baxuak. Delphine Ernottek erabaki zuen 2017ko iraileko ikasturte hasieran David Pujadas kazetariaren kontratua ez berritzea France 2 telebistako 20:00etako albistegiaren aurkezpenerako.[41] Telebista eta irrati munduko pertsonaien kritikak ere jasaten ditu, Frédéric Taddeï kasu. hark, 2017ko azaroan, zerbitzu publikoko kanalak arrastatzea leporatzen dio60.
2017ko abenduan, France Télévisions-en barruan, Delphine Ernotteren aurkako konfiantza mozioa onartu zuten botoen %84k, batez ere zerbitzu publikoetako kateen informaziorako bideratzen diren baliabideak eta langileak murriztu zirelako.[42]
Antzerkia
aldatuAntzerkiaren eta literaturaren maitalea, Delphine Ernottek zuzendu zuen Sceptick, Marc Ernotte senarrak idatzitako antzezlana. [4][43]
Ohoreak
aldatuErreferentziak
aldatu- ↑ (Frantsesez) «Delphine Ernotte reconduite pour cinq ans à la tête de France Télévisions» Le Monde.fr 2020-07-22 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ a b c d e (Frantsesez) «Delphine Ernotte - Who's Who» www.whoswho.fr (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Sabathié, Pierre. (2015-05-29). Bayonne : Delphine Ernotte-Cunci en visite en famille. ISSN 1760-6454. (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ a b c (Frantsesez) «Delphine Ernotte-Cunci, la connectée !» La Tribune 2014-12-07CET18:30:00+0100 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ a b c (Frantsesez) «France Télévisions : Delphine Ernotte-Cunci, une carrière 100 % Orange» Le Point magazine 2015-04-23 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Nomination de Delphine Ernotte-Cunci par le CSA à la présidence de France Télévisions» www.culture.gouv.fr (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «France Télévisions : lisez le projet de la nouvelle PDG, Delphine Ernotte» LEFIGARO 2015-04-24 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «France Télévisions: nomination surprise de Michel Field» L'Express 2015-12-07 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ a b (Frantsesez) «Pascal Golomer remplacé par Michel Field : La SDJ de France 2 dénonce une "déstabilisation" de l'information» ozap.com 2015-12-07 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Surprise, Michel Field prend les rênes de l'info de France Télévisions» www.telerama.fr 2015-12-07 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «France Télévisions : Delphine Ernotte candidate à sa propre succession» LEFIGARO 2020-01-07 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Delphine Ernotte veut rester à la tête de France Télévisions jusqu'à fin 2022» Les Echos 2020-01-07 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Audiovisuel : Delphine Ernotte, la présidente de France Télévisions, élue à la tête de l'Union européenne de radio-télévision» Franceinfo 2020-10-02 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Audiovisuel : Delphine Ernotte, la présidente de France Télévisions, élue à la tête de l'Union européenne de radio-télévision» Franceinfo 2020-10-02 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «A France Télévisions, les rédacteurs en chef incités à parler davantage d’Europe» Le Monde.fr 2021-01-18 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Des journalistes de France TV mieux payés s'ils parlent de l'UE ? Le rêve européen à marche forcée» www.marianne.net 2021-01-19UTC15:54:15+0200 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Qui est Delphine Ernotte, la nouvelle présidente de France Télévisions ?» Franceinfo 2015-04-23 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Germain, Isabelle. «Delphine Ernotte Cunci, Présidente de France Télévisions» Les Nouvelles NEWS (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Les femmes tissent leur toile» web.archive.org (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ a b (Frantsesez) «Delphine Ernotte Cunci, la battante - France Télévisions» parismatch.com 2015-05-05 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «École Nationale Supérieure de la Photographie - École Photo d'Arles, Enseignement de la Photo d'art» archive.wikiwix.com (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ a b (Frantsesez) «Suez environnement» archive.wikiwix.com (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Delphine Ernotte Cunci élue nouvelle présidente du Conseil d’Administration de CentraleSupélec | CentraleSupelec» www.centralesupelec.fr (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Delphine Ernotte élue vice-présidente de l'Union européenne de l'audiovisuel public» ozap.com 2018-06-29 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Delphine Ernotte Cunci: une nomination et des questions pour France Télévisions - Les Inrocks» https://www.lesinrocks.com/ (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Suicides à France Télécom: un document interne alourdit la responsabilité des ex-dirigeants» L'Express 2013-05-07 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Ce que révèle la série noire de suicides chez Orange» L'Express 2014-03-19 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Delphine Ernotte, une novice à la tête de France Télévisions» TéléObs 2015-04-23 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Mauduit, Laurent. «France Télévisions : la désignation de la PDG entachée d’irrégularités» Mediapart (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Présidence de France Télé : la procédure de nomination contestée» LEFIGARO 2015-04-21 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «France Télévisions : la nomination de Delphine Ernotte toujours critiquée» Le Monde.fr 2015-04-30 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Delphine Ernotte, "en espérant que la télé ne va pas la rendre 'folle'"» TéléObs 2016-01-03 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Mauduit, Laurent. «France Télévisions : le Parquet classe sans suite l'affaire Ernotte» Mediapart (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «France TV : le Conseil d’Etat valide la nomination de Delphine Ernotte» Le Monde.fr 2016-02-03 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Mauduit, Laurent. «France Télé: Ernotte s’insurge «contre ce que tente de faire croire Mediapart»» Mediapart (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Delphine Ernotte s'exprime sur le livre de Philippe Verdier : "ça me pose problème".» www.programme-tv.net 2015-10-23 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Éviction de Philippe Verdier : la police politique à l'œuvre dans les médias» LEFIGARO 2015-11-02 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Revel, Renaud. (2015-10-27). «Procédure de licenciement ubuesque à France 2 contre Philippe Verdier» Immédias - Lexpress (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «La tête de Philippe Verdier tombera-t-elle avant ou après la COP21?» web.archive.org (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «Les salaires mirobolants de France Télévisions» LEFIGARO 2016-10-31 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «David Pujadas, écarté du « 20 Heures » de France 2» Le Monde.fr 2017-05-17 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) «France Télévisions : une motion de défiance adoptée contre la présidente Delphine Ernotte» www.marianne.net 2017-12-12UTC20:13:13+0200 (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Ernotte, Marc. Bienvenue au conseil d’administration. (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Décret du 14 novembre 2011 portant promotion et nomination. (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) Décret du 11 juillet 2014 portant promotion et nomination. (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).
- ↑ (Frantsesez) France, Forbes. (2021-09-21). «Les 40 Femmes Forbes 2021» Forbes France (Noiz kontsultatua: 2023-07-29).