reyta
Afar
editPronunciation
editNoun
editreytá f (masculine dabéela, plural wadár m)
Declension
editDeclension of reytá | ||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
absolutive | reytá | |||||||||||||||||
predicative | reytá | |||||||||||||||||
subjective | reytá | |||||||||||||||||
genitive | reytá | |||||||||||||||||
|
References
edit- E. M. Parker, R. J. Hayward (1985) “reyta”, in An Afar-English-French dictionary (with Grammatical Notes in English), University of London, →ISBN
- Mohamed Hassan Kamil (2015) L’afar: description grammaticale d’une langue couchitique (Djibouti, Erythrée et Ethiopie)[1], Paris: Université Sorbonne Paris Cité (doctoral thesis)
Icelandic
editEtymology
editFrom Old Norse reyta, from Proto-Germanic *rautjaną, related to *raupijaną (“to rip, pluck”).[1]
Pronunciation
editVerb
editreyta (weak verb, third-person singular past indicative reytti, supine reytt)
- (transitive, with accusative) to pluck, to pick
Conjugation
editreyta — active voice (germynd)
infinitive (nafnháttur) |
að reyta | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
reytt | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
reytandi | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég reyti | við reytum | present (nútíð) |
ég reyti | við reytum |
þú reytir | þið reytið | þú reytir | þið reytið | ||
hann, hún, það reytir | þeir, þær, þau reyta | hann, hún, það reyti | þeir, þær, þau reyti | ||
past (þátíð) |
ég reytti | við reyttum | past (þátíð) |
ég reytti | við reyttum |
þú reyttir | þið reyttuð | þú reyttir | þið reyttuð | ||
hann, hún, það reytti | þeir, þær, þau reyttu | hann, hún, það reytti | þeir, þær, þau reyttu | ||
imperative (boðháttur) |
reyt (þú) | reytið (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
reyttu | reytiði * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
infinitive (nafnháttur) |
að reytast | ||||
---|---|---|---|---|---|
supine (sagnbót) |
reyst | ||||
present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
reytandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
present (nútíð) |
ég reytist | við reytumst | present (nútíð) |
ég reytist | við reytumst |
þú reytist | þið reytist | þú reytist | þið reytist | ||
hann, hún, það reytist | þeir, þær, þau reytast | hann, hún, það reytist | þeir, þær, þau reytist | ||
past (þátíð) |
ég reyttist | við reyttumst | past (þátíð) |
ég reyttist | við reyttumst |
þú reyttist | þið reyttust | þú reyttist | þið reyttust | ||
hann, hún, það reyttist | þeir, þær, þau reyttust | hann, hún, það reyttist | þeir, þær, þau reyttust | ||
imperative (boðháttur) |
reyst (þú) | reytist (þið) | |||
Forms with appended personal pronoun | |||||
reystu | reytisti * | ||||
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. |
reyttur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
reyttur | reytt | reytt | reyttir | reyttar | reytt | |
accusative (þolfall) |
reyttan | reytta | reytt | reytta | reyttar | reytt | |
dative (þágufall) |
reyttum | reyttri | reyttu | reyttum | reyttum | reyttum | |
genitive (eignarfall) |
reytts | reyttrar | reytts | reyttra | reyttra | reyttra | |
weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
nominative (nefnifall) |
reytti | reytta | reytta | reyttu | reyttu | reyttu | |
accusative (þolfall) |
reytta | reyttu | reytta | reyttu | reyttu | reyttu | |
dative (þágufall) |
reytta | reyttu | reytta | reyttu | reyttu | reyttu | |
genitive (eignarfall) |
reytta | reyttu | reytta | reyttu | reyttu | reyttu |
Derived terms
edit- reyta saman (“to scrape together”)
References
edit- ^ Pokorny, Julius (1959) “868-71”, in Indogermanisches etymologisches Wörterbuch [Indo-European Etymological Dictionary] (in German), volume 3, Bern, München: Francke Verlag, pages 868-71
Categories:
- Afar terms with IPA pronunciation
- Afar lemmas
- Afar nouns
- Afar feminine nouns
- aa:Female animals
- aa:Goats
- Icelandic terms inherited from Old Norse
- Icelandic terms derived from Old Norse
- Icelandic terms derived from Proto-Germanic
- Icelandic 2-syllable words
- Icelandic terms with IPA pronunciation
- Rhymes:Icelandic/eiːta
- Rhymes:Icelandic/eiːta/2 syllables
- Icelandic lemmas
- Icelandic verbs
- Icelandic weak verbs
- Icelandic transitive verbs