afsluiten
Dutch
editEtymology
editPronunciation
editVerb
editafsluiten
- (transitive) to close off, seal
- De waterkering sluit het IJsselmeer af van de Waddenzee.
- The embankment closes off the IJssel Lake from the Wadden Sea.
- (transitive) to conclude, to end, to terminate
Inflection
editConjugation of afsluiten (strong class 2b, separable) | ||||
---|---|---|---|---|
infinitive | afsluiten | |||
past singular | sloot af | |||
past participle | afgesloten | |||
infinitive | afsluiten | |||
gerund | afsluiten n | |||
main clause | subordinate clause | |||
present tense | past tense | present tense | past tense | |
1st person singular | sluit af | sloot af | afsluit | afsloot |
2nd person sing. (jij) | sluit af | sloot af | afsluit | afsloot |
2nd person sing. (u) | sluit af | sloot af | afsluit | afsloot |
2nd person sing. (gij) | sluit af | sloot af | afsluit | afsloot |
3rd person singular | sluit af | sloot af | afsluit | afsloot |
plural | sluiten af | sloten af | afsluiten | afsloten |
subjunctive sing.1 | sluite af | slote af | afsluite | afslote |
subjunctive plur.1 | sluiten af | sloten af | afsluiten | afsloten |
imperative sing. | sluit af | |||
imperative plur.1 | sluit af | |||
participles | afsluitend | afgesloten | ||
1) Archaic. |