deomp
Brezhoneg
→ Etimologiezh da glokaat (Ouzhpennañ)
Furm verb
deomp /ˈdeː.ɔ̃mp/, /ˈdjɔ̃mp/
- Furm displeget ar verb « mont » er c'hentañ gour lies en doare-gourc'hemenn, e-lec'h « eomp ».
- Deomp c'hoazh betek ar c'hoad-hont. — (Erwan ar Moal, Pipi Gonto, Kemper, 1925, p. 4.)
- Deomp holl bremañ d'al lez. — (G. MILIN, Gwechall-goz e oa..., Kemper, 1924, p. 29.)
- Deomp d'e welout. — (Troude ha Milin, Labous ar Wirionez ha Marvailhoù all, Skridoù Breizh, 1950, p. 97.)
- Deomp d'ar gêr. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 134.)
- Deomp kuit. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 134.), — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 295.)
- Deomp en hent. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 222.)
- Furm displeget ar verb « mont » er c'hentañ gour lies eus an amzer-vremañ, en droienn « ne deomp ket, » e-lec'h « eomp ».
Doareoù-skrivañ all
- Skrivet ivez: daomp, damp.
Gerioù heñvelster
Troidigezhioù
Furm araogenn
deomp /ˈdeː.ɔ̃mp/, /ˈdjɔ̃mp/
- Furm displeget an araogenn « da » en eil gour lies.
- Abalamour da se e voe aes a-walc’h deomp holl tec’het diouzh Kergidu. — (Lan Inizan, Emgann Kergidu 1, Brest, 1877, eil emb. Al Liamm 1977, p. 212.)
- N' hon devez ket amzer : trec'h e vez hon labour deomp ordinal. — (TBP.)
- Warc’hoazh e vo ret deomp diblouzañ abred. — (Jules Gros, Le trésor du breton parlé Deuxième Partie, 1970, p. 103.)
- Yec'hed deomp holl, Hemañ zo 'vont da goll !
Notenn
- Iskis kavout deomp (e-lec'h dimp) e TBP : marteze eo bet "reizhet" al labour gant an embanner kent embann.