Aber-Ildud
Aber-Ildud
| |
---|---|
![]() An Aber Ildud | |
Statud | stêr |
Hirder | 24 km |
Uhelder an eienenn | ? m |
Kas keitat | e Brelez 1,5 m³/s |
Gorread an diazad | 90 km² |
Bro(ioù) douret | Bro-Leon |
Diazad stêrioù |
? |
En em daol e | Mor Keltiek e Lannildud |
Ledander er genoù | ? |
Andon | Kastell Nevez e Plouzane |
Adstêrioù | ? |
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/0b/Aber-Ildut1.jpg/220px-Aber-Ildut1.jpg)
An Aber-Ildud zo ur stêr eus Bro-Leon, ar greisteisañ eus an "teir aber bras" (an div all a zo Aber Benniged hag Aber-Ac'h), dirak Eusa, 24 km hed dezhi[1]. Redek a ra a-dreuz Lokournan-Leon hag en em deurel er mor e-kichen Lannildud[2]. Tud ar vro a ra gant Gouer an Aber[3] evit ober anv eus ar stêr.
Kontet eo da vezañ aber vihanañ Leon (3,5 km), hag an hini strishañ, met kaoz zo neuze eus an aber, ha n'eo ket eus ar stêr en he hed.
Mont a c'haller eus Lannildud a-hed lez dehou an aber, dre an hent D 27, betek Brelez. Hent ebet n'eus war al lez kleiz avat.
Er c'hreisteiz d'an aber e oa mengleuzioù greunit gwechall. Enno, betek kreiz an XXvet kantved, e veze tennet "maen an Aber" evel ma veze lavaret er vro. Kalz a dud a laboure er "chanterioù", evel ma raed eus ar mengleuzioù-se. Ha kaset e veze ar bloc'hadoù greunit gant bigi da borzh Brest pe da lec'h all. Greunit eus an tolead an hini a oa bet implijet d'ober ur sichenn evit obeliskenn Louksor pa oa bet savet hounnezh e Pariz e 1835.
An anv
[kemmañ | kemmañ ar vammenn]Dont a ra an anv eus anv ar manac'h Ildud, a zeuas, hervez ar vojenn, eus Kembre, da avielañ ar vro.
Kumunioù douret
[kemmañ | kemmañ ar vammenn]- Plouzane (andon),
- Gwiler-Leon,
- Lokournan,
- Lanriware,
- Plouarzhel,
- Brelez,
- Lannildud.
Pennadoù kar
[kemmañ | kemmañ ar vammenn]Notennoù
[kemmañ | kemmañ ar vammenn]- ↑ Fiche de l'Aber-Ildut war lec'hienn SANDRE.
- ↑ Jean Lescop, L'Aber-Ildut : Sa vallée, son bassin, ses moulins, 1991 Lenn en linenn.
- ↑ Per Pondaven, Mikael Madeg, Renabl anvioù-lec'hioù Arvor Goueled Leon: etre an Aber hag an Aberig, p.30.