(182) Эльза
Выгляд
(182) Эльза![]() | |
---|---|
![]() | |
Адкрыццё | |
Першаадкрывальнік | Іаган Паліза |
Месца выяўлення | Пула |
Дата выяўлення | 7 лютага 1878 |
Альтэрнатыўныя абазначэнні | 1948 XS; 1950 HY |
Арбітальныя характарыстыкі | |
JD 2456000.5 |
|
Эксцэнтрысітэт (e) | 0,18567 |
Вялікая паўвось (a) |
361,484 млн км (2,41637 а.а.) |
Перыгелій (q) |
294,367 млн км (1,96772 а.а.) |
Афелій (Q) |
428,601 млн км (2,86502 а.а.) |
Перыяд абарачэння (P) | 1 371,967 сут (3,756 г) |
Сярэдняя арбітальная скорасць | 18,994 км/с |
Схіленне (i) | 2,004° |
Даўгата ўзыходнага вузла (Ω) | 107,251° |
Аргумент перыгелія (ω) | 310,396° |
Сярэдняя анамалія (M) | 162,900° |
Фізічныя характарыстыкі | |
Дыяметр | 43,68 км |
Маса | 8,73×1016 кг |
Шчыльнасць | 2,000 г/см³ |
Паскарэнне свабоднага падзення на паверхні | 0,0122 м/с² |
2-я касмічная скорасць | 0,0231 км/с |
Перыяд вярчэння | 80,088 гад |
Спектральны клас | S |
Абсалютная зорная велічыня | 9,12m |
Альбеда | 0,2083 |
Сярэдняя тэмпература паверхні | 173 К (−100 °C) |
(182) Эльза (ням.: Elsa) — гэта параўнальна невялікі астэроід галоўнага пояса, прыналежны да светлага спектральнага класа S, які, судзячы па крывым бляску, мае няправільную падоўжаную форму. Ён быў адкрыты 7 лютага 1878 года аўстрыйскім астраномам Іаганам Палізай. Дакладнае паходжанне назвы невядомае, але хутчэй за ўсё, што астэроід быў названы ў гонар гераіні оперы «Лаэнгрын», напісанай Рыхардам Вагнерам[1].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ Lutz D. Schmadel, International Astronomical Union. Dictionary of Minor Planet Names. — 5-th Edition. — Berlin Heidelberg New-York: Springer-Verlag, 2003. — P. 31. — ISBN 3-540-00238-3.