Another end of an era...

How to be a flatlander #3: Koningsdag

Πρώτο πράγμα που έκανα μόλις υπέγραψα το συμβόλαιο του δικτατορικού ήταν να τσεκάρω τις μέρες άδειας και τις αργίες. Προς μεγάλη μου έκπληξη-outrage στη φλάτλαντ έχουν μόνο (μόνο, ΜΟΝΟ, μόνο) 6 δημόσιες αργίες! Μέσα σε αυτές συμπεριλαμβάνονται τα Χριστούγεννα, Πρωτοχρονιά και Δευτέρα του Πάσχα! 

Μιλάμε τα πήρα στο κρανίο, έκατσα και μέτρησα όλες τις αργίες της Κύπρου και με έπιασε μίνι κατάθλιψη που σχεδόν κάθε μήνα έχει και μια γιορτή και ο κόσμος κάθεται σπίτι του. 

Αν κάτσεις να το σκεφτείς όμως οι περισσότερες αργίες είναι συνδεδεμένες με τη θρησκεία οπότε εδώ πέρα που δεν είναι hard core πέφτει και ο αριθμός των δημόσιων αργίων. 

Από τις τρεις εναπομείναντες αργίες μια είναι για το Koningsdag που σε ελεύθερη μετάφραση είναι δημοσία αργία για να γιορταστούν τα γενέθλια του βασιλιά! 

Πριν μετακομίσω εδώ χάμου να πω την αλήθεια μου ούτε που ήξερα οτι η φλατλαντ είχε βασιλική οικογένεια (ομολογώ πως αν η βασιλική οικογένεια δεν έχει γκομενάκια σε ηδονοβλεψική ηλικία το ενδιαφέρον μειώνεται δραματικά) πόσο μάλλον οτι γιόρταζε και τα γενέθλιά τους! 

Το πάρτυ λοιπόν ξεκινάει από το προηγούμενο βράδυ όπου η φλάτλαντ πλυμμηρίζει με κόσμο και μουσική και συνεχίζεται την επόμενη μέρα, θα έλεγα οτι αν ποτέ επισκεφθείτε την φλατλαντ να το κάνετε κοντά στις 26-27 Απριλίου μιας και είναι μια μοναδική εμπειρία. Ακολουθούν φαν φακτς:

1. Η βασιλική οικογένεια είναι οι House of Orange ακα το πιο μισητό χρώμα στην ιστορία των χρωμάτων κατά την ταπεινή μου άποψη. Στα γενέθλια του βασιλιά λοιπόν όλη η χώρα ντύνεται στο πορτοκαλί, χάθηκε ρε φίλε να είναι House of Stark? House of Lannister? Καμία φαντασία πλεον?! 

2. Τα γενέθλια του βασιλιά είναι στις 27 του Απρίλη που είναι μια βολική περίοδος μιας και είναι άνοιξη και ο καιρός παίζει να είναι καλός. Ο βασιλιάς (Willem-Alexander) ήρθε στο θρόνο πριν δυο χρόνια (νομίζω), πριν βασίλευε η μητέρα του η βασίλισσα Βεατρίκη της οποίας τα γενέθλια ήταν μέσα στο Γενάρη αν δεν κάνω λάθος και επειδή τι γιορτή θα ήταν μες το ψόφο αντί να γιορτάζονται τότε η βασίλισσα κράτησε την ημερομήνια γενεθλίων της προήγουμενης βασίλισσας που ήταν 30 Απριλίου και παράλληλα εγγύηση καλοκαιρίας. Μπερδευτήκατε? Και γω! Περιττό να αναφέρω οτι η μάνα μου μια χρονιά με ρώτησε πόσο κλείνει η βασίλισσα (τότε) για να λάβει απάντηση: "Δεν είναι αυτό το θέμα μας ρε μάνα! Τς τς τς!".

3. Koningsdag είναι η μόνη μέρα που ο καθένας μπορεί να πουλήσει οτιδήποτε χωρίς να χρειάζεται άδεια, οπότε οτι άχρειάστο έχεις στο σπίτι σου (μισοσπασμένα πιάτα, παλιά ποτήρια, παιδικές πιπίλες, φούρνους μικροκυμμάτων, ρούχα, παπούτσια, κλειδιά ΟΤΙ ΝΑΝΑΙ βασικά) απλώνεις μια πετσέτα μπροστά από το σπίτι σου, αφού πρώτα έχεις προειδοποιήσει με ανακοίνωση (στο παράθυρο συνήθως) οτι το σποτ είναι κρατημένο, και τα πουλάς όλα σε εξευτελιστικές τιμές. Έχω βγάλει φούρνο με πέντε ευρώ και πιάτα κουζίνας με 10σεντ το κομμάτι από αυτό το πρωτοφανές ξεπούλημα!

4. Το βράδυ πριν τα γενέθλια του βασιλιά είναι στην ουσία το πραγματικό πάρτυ και ο χαβαλές, οι δρόμοι γεμίζουν ντι-τζει και βαν που πουλάνε αλκοολ, γίνεται πραγματικά της μουρλής, άμα είσαι στο δρόμο για να διανύσεις απόσταση 10 μέτρων θες μισή ώρα  αν είσαι τυχερός, αν τύχει και σε πιάσει κατούρημα...ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ! Όνειρό μου να έχω σπίτι στο κέντρο και να τους χρεώνω 1 ευρώ το κατούρημα (όπως μου κάνουν και μένα), μόνο για μιας νύχτας open toilet θα βγάλεις ενός μήνα ενοίκιο! Αυτό θα πει να βάζεις στόχους!

5. Το πάρτυ δεν περιορίζεται στο Αμστερνταμ, όλη η χώρα γιορτάζει, όλοι ντύνονται στα πορτοκαλί, όλοι βγαίνουν στους δρόμους, όλοι ουρλιάζουν και γίνονται φέσι. Δε γίνεται να μη γιορτάσεις αυτή τη μέρα και σπίτι να κάτσεις γίνεται τόσος πανικός που δε βρίσκεις ησυχία. Εξάλλου τι σκατά φλατλάντερ είσαι αν δεν πιεις για να γιορτάσεις τα γενέθλια του βασιλιά?!

Sharing is caring #2

1. Ένα φεγγάρι ο φάδερ αποφάσισε να το παίξει φαρμβιλ και κάπως έτσι αποκτήσαμε σαν κατοικίδιο ένα ζευγάρι χήνες. Ένα θα σας πω, αυτά τα πτηνά οι Γερμανοί τα είχανε φύλακες σε αποθήκες με όπλα. Τύχαιο? Δε νομίζω! Δεν έχει πιο τρομοκρατικό πτηνό και αυτό έρχεται από άτομο που της επιτέθηκε κόκορας ουκ ολίγες φορές (τι τον θυμήθηκα τώρα και συγχίστηκα μου λέτε?). Μετά από ένα τραυματικό επεισόδιο με πρωταγωνίστρια μια ανυποψιάστη b2f να γυρνάει σπίτι και να πέφτει θύμα ενέδρας από τα πτηνά που έληξε σε εμένα να τους πετάω οτι κρατούσα στο χέρι και να πηδάω φράχτες σαν την Πατουλίδου στους Ολυμπιακούς αγώνες (ήθελα!) για να ξεφύγω, οι σχέσεις μου με το συγκεκριμένο πτηνό είναι πιο ψυχρές και απο Σιβηρικό χειμώνα. Περιττό να αναφέρω οτι έδωσα τελεσίγραφο του φάδερ τις χήνες ή το βλαστάρι του, και επειδή μου έχει μεγάλη αδυναμία κανένα χρόνο αργότερα όταν οι χήνες έκαναν το μέγα σφάλμα να επιτεθούν στη μάδερ τις ξεφορτώθηκε (ακα βρήκε άλλο ανυποψίαστο θύμα να τις φορτωθεί) με συνοπτικές διαδικασίες.

2. Πριν κάτι χρόνια μου έφεξε να δω όλο τον κύκλο criminal minds μονοκοπανιά. Μετά απ'αυτό έφτασα τα όρια της παράνοιας σε τέτοιο βαθμό που κάθε μέρα έπερνα διαφορετική διαδρομή για το σπίτι και άλλαζα το πρόγραμμά μου για να μην έχω πάτερν σε περίπτωση που ένας σίριαλ κίλερ αποφάσιζε να με κάνει το επόμενό του θύμα. Από τότε δεν έχω ξαναδεί ούτε και ένα επεισόδιο της συγκεκριμένης σειράς.

3. Μια φορά επέστρεφα από ταξίδι, είχε γαμηθεί στο χιόνι όλη η Φλατλαντ, περίμενα με τις ώρες στο αεροδρόμιο για τρένο. Όταν τελικά ήρθε το ένα και μοναδικό τρένο με τον προορισμό μου ήταν πατητό με κόσμο αλλά κατάφερα να βρω μια άδεια θέση. Εκεί που ευλογούσα την τύχη μου, ανοίγει ο διπλανός μου την κάμερα που κρατούσε και μου λεει: "Θες να δεις το σεξ σοου βίντεο που τράβηξα στις διακοπές μου?".

4. Γενικά δεν έχω πρόβλημα με τις ταινίες θρίλερ, όταν όμως μιλάμε για θρησκευτικά θρίλερ μου σηκώνεται η τρίχα κάγκελο. Όταν ήμουνα φοιτήτρια πήγα με ένα συμφοιτητή να δούμε τον "Εξορκισμό της Έμιλυ Ροουζ" στο σινεμά. Περιττό να πω οτι και οι δυο χεστήκαμε πάνω μας τόσο πολύ που ούτε που μου πέρασε από το μυαλό να πω όχι στην πρότασή του να κοιμηθώ σπίτι του γιατί ήταν πιο κοντά από εκεί που μας άφησε το ταξί. Δεν υπήρχε περίπτωση να μείνω μόνη μου μετά από αυτό που παρακολούθησαμε. Για κανένα μήνα ξυπνούσα κάθε μέρα στις 3:00 (άμα δείτε την ταινία θα καταλάβετε τον τρόμο μου) και έβλεπα και πάθαινα να ξανακοιμηθώ. Δεν έχω παιδάκι μου τα νεύρα για κάτι τέτοια.

5. Ο μπρο και γω έχουμε δώσει ο ένας στον άλλον μυστικά ονόματα. Μέσα στα χρόνια και σε άκυρες στιγμές απευθυνόμαστε ο ένας στον άλλο με αυτά. Αν ένας από τους δυο αποτύχει να απαντήσει με το κωδικό όνομα τότε είναι απόδειξη οτι έχει απαχθεί και αντικατασταθεί από εξωγήινους. Ναι ναι ξέρω είμαστε χαμένα με ψυχικές διαταραχές, στην πραγματικότητα ζηλεύετε που δεν το σκεφτήκατε πρώτοι!

ΚΑΡΜΑ

Τα τελευταία δυο χρόνια νιώθω σαν τον καρτουν με το μόνιμο συννεφάκι βροχής πάνω απ'το κεφάλι του, I cannot catch a break γαμώτο!

Έτσι κατακαημένο είμαι και γω! Έντερ σαντ φεις :_(

Εκεί που νόμιζα οτι αυτό το streak ατυχίας πάει να με αφήσει, την Παρασκευή ήρθε και με κατατσάκισε. Όταν, προσπαθώντας να αναπνεύσω και να μην σκοτώσω άνθρωπο είπα σε μια φίλη μου τι έπαθα αυτή τη φορά μου απάντησε:"Dude, I mean you know me, I do not believe in stars and shit but with you I might start believing in karma, wtf woman? What were you in your previous life a mosquito or something?". 

Επειδή δε μπορώ να κάθομαι να κλαίω τη μοίρα μου [Το έκανα την Παρασκευή μετά που επιτέθηκα σε οτιδήποτε είχε κακάο σαν συστατικό και ήταν σε ακτίνα 1 μέτρου από το κρεβάτι μου. Είπα το δράμα μου στον μπρο το μόνο μέλος της οικογένειας που θα αντιδρούσε ήρεμα στα νεα καθεκάστα και δε θα ήθελε να μπει στο πρώτο αεροπλάνο και να έρθει να με νταντεύει. Τον οποίο αναστάτωσα φυσικά γιατί όλο το σκ μου έστελνε μηνύματα χωρίς να περιέχουν τη λέξη ηλίθια/χαντακωμένη/άσχετη. Καταλαβαίνετε τη σοβαρότητα της κατάστασης]. 

Άρχισα λοιπόν να σκέφτομαι τι σκατά πρέπει να ήμουνα στην προηγούμενη ζωή για να πληρώνω τώρα όλα τα σπασμένα. 

1. Κουνούπι. Δεν έπεσε έξω η φίλη μου, δεν έχει πιο ενοχλητικό έντομο που δε λέει να φύγει και δεν έχω βρει ένα άνθρωπο να έχει να πει καλό λόγο για τα μικρά βαμπίρ. 

2. Στην προηγούμενη μου ζωή, ήμουνα άντρας (ναι ρε άντρας γιατί αποφάσισα οτι αποκλείεται να πληρώνω αμαρτίες γυναίκας!-μου πέρασε όταν σκέφτηκα το 5-) και έμενα σε ένα χωριό στη μέση του πουθενά με μοναδική πηγή νερού ένα πηγαδάκι. Επειδή ήμουνα μεγάλο σκατό αποφάσισα να κατουρήσω στο πηγάδι, γι'αυτό μου το λάθος πληρώνω σήμερα. 

3. Ήμουνα άντρας σε ινδική φυλή και κοιμήθηκα με την παρθένα κόρη του αρχηγού χωρίς να την αποκαταστήσω. Όταν το είπα στη φίλη μου, μου απάντησε:"Dude, the shit you have going on you probably slept with 12 virgin daughters of the chief not one!". 

4. Ήμουνα δήμιος και αποκέφαλιζα όποιον να'ναι και το απολάμβανα κιόλας. 

5. Ήμουνα η κόμισσα Μπάθορι (γνωστή για την πεποίθησή της οτι το αίμα από παρθένες αθώες κορασίδες ήταν το μυστικό της νιότης. Ξεκλήρισε ένα ολόκληρο χωριό η κάργα για τα μπάνια της!). 

Seriously look her up!

6. Ήμουνα Φαραώ, έφαγα κόσμο και κοσμάκι και μετά αποφάσισα να ψοφήσω παίρνοντας μαζί μου όλο το δουλικό προσωπικό για να το έχω και στην επόμενη ζωή. Είναι να αναρωτιέσαι μετά γιατί δε βλέπω άσπρη μέρα?

7. Ήμουνα ο ιδιοκτήτης της βαμβακοφυτείας που ήταν σκλάβος ο μπαρμπα Θωμάς. Έχω φάει κατάρες και κατάρες από σκλάβους και από όσους έχουν διαβάσει το βιβλίο ("Η καλύβα του μπάρμπα Θωμά" για τους άσχετους  εκεί έξω). 

8. Ήμουνα ο Μαο! Αυτός κι αν ξεκλήρησε κόσμο. Φάντασου πόσοι περισσότεροι κινέζοι θα ήταν τριγύρω αν δεν ξεκλήριζε ολόκληρο πληθυσμό ο τύπος (φυσικά τώρα που το ξανασκέφτομαι...).

9. Ήμουνα ο Στάλιν! Κάπου διάβασα, έπεσε στην αντίληψη μου δε θυμάμαι τώρα πού ότι ο Στάλιν πέθανε από εγκεφαλικό. Το θέμα ήταν οτι θα μπορούσε να γλιτώσει το τομάρι του αλλά επειδή ήταν ο φόβος και ο τρόμος όλοι φοβόντουσαν να μπουν μέσα στο δωμάτιό του, οπότε του χτυπούσαν την πόρτα, αυτός αργοπέθαινε και δεν απαντούσε και αυτοί επειδή ήταν χεσμένοι έφευγαν αντί να μπουν μέσα. Μετά από εννιά ώρες κάποιος δέησε να ανοίξει την πόρτα όπου και τον ανακάλυψαν να κολυμπάει στο κάτουρό του. 

10. Χίτλερ, εντάξει ήταν χορτοφάγος ο άνθρωπος, need I share more?

11. Η λίστα μπορεί να συνεχιστεί επ'άπειρον αλλά επειδή έχω και δουλειά και πρέπει να μαζέψω το θάρρος μου να συνεχίσω και άλλες τέτοιες Παολοκοελικές μαλακίες θα το κλείσω με ένα μονό αριθμό μιας και δε μπορώ τους ζυγούς. Ήμουνα λοιπόν ... - και εδώ έντερ πρόσωπο που για προσωπικό συμφέρον έφαγε κόσμο και κοσμάκι και σήμερα όλοι του γράφουν χαίκου-. 

Ένα θα σας πω, έτσι και δεν αναγεννηθώ πλούσια (Γκειτς και πάνω) γκόμενα (Ιρινα Σαικ και πάνω) μοναχοπαίδι ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΚΑΙ ΓΩ ΤΙ ΘΑ ΓΙΝΕΙ!

Graduation vs Wedding

Πριν κάτι χρόνια είδα αυτό (look up). Από τότε έχω μπει σε σκέψεις και επειδή έχω άπειρο χρόνο στα χέρια μου να μαλακίζομαι αποφάσισα να μοιραστώ μαζί σας μια ιδέα την οποία θεωρώ καταπληκτική, πριν τη μοιραστώ με τη μάνα μου και τη στείλω στην εντατική. 

Να ξεκαθαρίσω οτι δεν το έχω και πολύ με την ιδέα του γάμου εννοώ με την έννοια να ευλογηθεί από την εκκλησία (την οποία θα χρυσοπληρώσω) πρώτα. Το συμβόλαιο που θα προστατέψει μερικά δικαιώματα είναι άλλο θέμα, αλλά υπάρχει και το σύμφωνο συμβίωσης τώρα οπότε είμαστε οκ. Άρα το να παντρευτώ και δει λιαν συντόμως είναι τόσο πιθανό όσο το να κερδίσω Νόμπελ (είδατε τι έκανα εκεί? άφησα τη χιλιοστή πιθανότητα να υπάρχει έτσι για μπακ απ πλαν, in case all fails get yourself a nobel).

Αλλά αγαπητοί μου λαμβάνοντας υπόψη οτι το σοι μου είναι μεγάλο και επεκτείνεται σε όλη την Κύπρο, ο πατέρας μου έχει ένα τόνο συναδέρφους και έχει παει στο γάμο των παιδιών και εγγονιών και μόνο η ιδέα οτι άμα αγνοήσω το θεσμό του γάμου θα χάσω όλα αυτά τα λεφτά με πνίγει. Αδικία ρε φίλε!

Μετά από πολλή σκέψη (γιατί τι καλύτερο έχω να κάνω? Γκετ ε λαιφ? Μπλεχ!) αποφάσισα οτι θα κάνω PhD graduation party και θα καλέσω όλο το ντουνιά να το γιορτάσω. Εδώ χάμω ντύνεσαι σα νύφη και έχεις και παρανυμφάκια στο defence, θα ρίξω εκεί πέρα και ένα παρτάκι και θα καλέσω κόσμο να το γιορτάσει μαζί μου, με δώρα προτιμότερο σε μορφή ρευστού.

Έτσι και θα έχω άξες στα λεφτουδάκια, και η μάδερ θα βάλει το φόρεμα που μου περιγράφει οτι θα βάλει στο γάμο μου κάθε φορά που παει σε γάμο και βλέπει τι φοράει η μάνα της νύφης. Η γιαγιά και ο παππούς που θέλουν να με δουν τακτοποιημένη πριν τα τινάξουν (their words not mine) θα ζήσουν το όνειρό μου. Ο φάδερ θα διαβάζει τα άρθρα μου για να εντυπωσιάσει τα πλήθη (ακόμα δεν έχει ιδέα τι κάνω μετά από χρόνια επεξήγησεων νομίζει οτι είμαι environmental engineer - ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ, καμία σχέση αλλά βαρέθηκα να τον διορθώνω πριν κάτι χρόνια). Ο μπρο θα μετράει τα λεφτά μαζί μου και θα σκέφτεται "this wedding gig sounds like a solid plan to earn me some money".
Μιλάμε είμαι τόσο ενθουσιασμένη που δεν ξέρω πώς να συγκρατηθώ, τι λέτε να το ανακοινώσω στη φαμίλια ή να σκάσω?

V(l)a(k)entine's day

Απολογούμαι εκ των προτέρων στις ρομαντικές ψυχές εκεί έξω που περιμένουν πώς και πώς το ημερολόγιο να γυρίσει στις 14 του μήνα.  Σαν καλό στερεότυπο δεν τα παω καλά με τη συγκεκριμένη γιορτή, περισσότερο γιατί μου τη δίνει τόση αγάπη, τόσες καρδούλες, τόσο λουλούδι, τόσο κόκκινο, τόσες σοκολάτες (wait...nope there's never enough chocolate!), you get my point.

 Δεν έχει να κάνει με το αν είμαι σε σχέση ή όχι, απλά βαριέμαι να έχω ακόμα ένα λόγο να θυμάμαι πράγματα. Δε μας φτάνουν οι γιορτές, τα γενέθλια, Χριστούγεννα, η επέτειος έχουμε και τον Βλακεντίνο στο κεφάλι μας! Ε, όχι ρε φίλε ΕΛΕΟΣ!

Φυσικά όταν τυγχάνει να μην είμαι σε σχέση όλη αυτή η απώθηση εντείνεται, γιατί καλά είναι να έχεις εκεί πέρα κάποιον να περάσετε μαζί αυτή την αποφράδα μέρα, έστω και αν δεν ανταλλάξετε δώρα μπορείτε άνετα να πατε παρέα να δείτε το Deadpool! (Πόσο μισώ όταν είμαι σε σχέση και με ρωτάνε αν σίγουρα δε θέλω να ανταλλάξω δώρα εκατό φορές ή αν είμαι από τις γυναίκες που λένε οτι μισούν τη γιορτή αλλά εξακολουθούν να περιμένουν δώρο και κατεβάζουν μούτρα αν δεν τους αγοράσεις κάτι! WTF?)
Αλλά άμα είσαι μόνη είναι λες και όλο το σύμπαν συνομωτεί να κάνει να νιώσεις λίγος, ανεπαρκής, προβληματικός γιατί είσαι μόνος και χάνεις αυτή την απίστευτη ευκαιρία να γιορτάσεις τον έρωτα και άλλες τέτοιες μαλακίες.

Σα να μη σου έφταναν όλα τα άλλα που έχεις στο κεφάλι σου, η οικογένειά σου που έχει ηρεμήσει μερικούς μήνες και σταμάτησε να σου ρίχνει υπονοούμενα για άντρες, γάμους, παιδιά και οικογένεια επιστρέφει δριμύτερη. "Χμμμ, δε σου αρέσει η μέρα του Αγίου Βαλεντίνου? Άμα είχες άντρα να σου πω εγώ αν δε θα σου άρεσε", "Όταν βλέπεις τόση αγάπη γύρω σου δε θες και συ το ίδιο για σένα?", "Ο φάδερ σου δε μου έκανε δώρο του Αγ. Βαλεντίνου λέω να μην του μιλήσω για καμιά βδομάδα", "Ο παππούς σου μου έφερε λουλούδια, πήγε και ξόδεψε λεφτά σε λουλούδια το βλήμμα! Α, ρε μας έφαγε ο γεροντοέρωτας!", "Κόρη παλαβή, άμαν έβρεις άντρα να μεν του μάσιεσαι τες μαλακίες που μας μασίεσε τζαι εννα ξεσκονίζεις μόνη σου το ράφι. Τι λαλώ ο βλάκας, εσύ όταν ήσουν μιτσιά τζαι ερωτούσαν σε τι θέλεις να γίνεις απάντας γεροντοκόρη! Τι κάθουμε τζαι σπαταλώ σάλιο πάνω σου?".
Μετά από αυτά τα διφορούμενα μηνύματα λεω να το κλείσω το μαγαζί και να κηρύξω απεργία στις 14 έτσι για το γαμώτο!

Happy Valentine to NO ONE!

10 things I hate about: Airplane travel

Θα έχετε καταλάβει οτι είμαι ευκολότατος άνθρωπος στις συναναστροφές μου και υπομονή είναι το middle name μου. Όλα όσα καταφέρνω με γιόγκες και διαλογισμούς πετάνε κυριολεκτικά από το παράθυρο κάθε φορά που πρέπει να ταξιδέψω με αεροπλάνο. Γιατί αγαπητοί μου αν θέλετε να δείτε το ανθρώπινο είδος σε όλο του το μεγαλείο δεν είναι ανάγκη να δείτε το big brother, το survivor, το jersey shore, όοοοοχιιιιιι απλά επιβιβαστείτε σε ένα αεροπλάνο και μπορείτε να γράψετε διδακτορική διατριβή για τη γαιδουροσύνη μερικών. Τι με εκνευρίζει περισσότερο? Ας τα πάρουμε απ'την αρχή:

1. Παιδιά: Να διευκρινήσω εδώ οτι δεν έχω πρόβλημα με τα παιδάκια αλλά με τα γαιδούρια τους γονείς!Τι να σου κάνει το καημένο το μικρούλι άμα το βάζεις περιορισμένο σε ένα μικροσκοπικό χώρο για ώρες και περιμένεις να κάτσει ήσυχο και να σε αφήσει να απολαύσεις την πτήση? Εξοπλίσου με παιχνίδια με γουοτέβερ να του κρατήσεις το ενδιαφέρον αλλιώς έχουμε μικρά κακομαθημένα που κλωτσάνε το μπροστινό κάθισμα (Έχω γυρίσει και κάνει παρατήρηση για να λάβω την απάντηση: "Μα εν μωρό", της πρότεινα της ηλίθιας να αλλάξουμε θέση για να κλωτσάει το μωρό το δικό της κάθισμα τις επόμενες τέσσερις ώρες για να μου απαντήσει: "Είσαι μάνα?". "Όχι δεν είμαι, αλλά αν ήμουν και αποφάσιζα να παω ταξίδι με το παιδί μου θα σεβόμουνα τους υπόλοιπους επιβάτες και δε θα έπαιζα με το κινητό μου όταν το μούλικο μου τους ενοχλεί και μετά να το δικαιολογώ". Είμαστε σοβαροί? Είναι αυτή συμπεριφορά? Έχετε το λόγο μου αν έβλεπα γονιό να προσπαθεί να καλμάρει το παιδί του δε θα συγχιζόμουνα τόσο πολύ όσο όταν τους βλέπω να μου τη λένε με υφάκι του τύπου όταν-γίνεις-μάνα-θα-καταλάβεις). Επίσης το αεροπλάνο δεν είναι παιδότοπος να τα αφήνετε να τρέχουν και να φωνάζουν, είμαστε πολλά άτομα σε περιορισμένο χώρο και η υπομονή έχει και τα όρια της. ΗΡΩΩΩΩΩΩΔΗ!!!!!

2. Προσαρμογή καθίσματος: Όταν η πτήση πάει για ώρες (> 2) τότε καταλαβαίνω να θες να προσαρμόσεις το κάθισμα για να είσαι πιο άνετος αλλά ρε παιδί μου άμα ταξιδεύεις από Λάρνακα-Αθήνα μόνο αν έχεις χρόνιο λουμπάγκο και είσαι διακοσιών ετών δικαιολογείται να γέρνεις το κάθισμα σου ΕΝΤΕΛΩΣ και να μη σκέφτεσαι οτι δυσκολεύεις άλλους ανθρώπους με τη γαιδουροσύνη σου. Επίσης να πεθάνουν οι μαλάκες που αποφασίζουν να γύρουν το κάθισμά τους χωρίς προειδοποίηση όταν ο άλλος τρώει, έχει τον υπολογιστή του ανοικτό κτλ. Ξέρεις τι συμβαίνει στο φαί οταν γέρνεις ρε άχρηστε? Πάει παντού!!! Δε θα μιλήσω για τον κίνδυνο καταστροφής του λαπτοπ μου γιατί έχουν ήδη ανάψει τα λαμπάκια μου! Να το βράσω το σόρι που μου σερβίρεις μετά που σου κάνω παρατήρηση!

3. Μυρωδιές: Εκνευρίζομαι απίστευτα όταν ο άλλος φέρνει φαγητό που μυρίζει στο αεροπλάνο. Φέρε ένα σαντουιτς ρε φίλε, όχι πιτόγυρο φορτωμένο με τζατζίκι!! Επίσης όταν θες να βγάλεις τα παπούτσια σου φρόντισε να μην βρωμάνε, να φοράς κάλτσες γιατί δε σου φταίνε οι υπόλοιποι να μυρίζουν τα βρωμοποδά σου. Έχω κάτσει σε υπεραντλαντική πτήση δίπλα από τύπο που εκτόξευε μεθάνιο συνεχώς, ούτε και γω ξέρω πώς άντεξα και δεν ξέρασα πάνω του από τη βρώμα. Πήγαινε στην τουαλέτα ρε μαλάκα και αμόλα την εκεί πέρα, βάλε μια κουβέρτα και κάνε φούρνο να κρατάει τις μυρωδιές κάνε κάτι!

4. Ροχαλητό: Λοιπόν πιστεύω πως όσοι ροχαλίζουν το ξέρουν, για παράδειγμα ο μπρο ροχαλίζει τόσο δυνατά που τον άκουγα με κλειστή την πόρτα του δικού μου και του δικού του δωματίου σαν να ήταν δίπλα μου. Οπότε όταν είσαι σε αεροπλάνο και ξέρεις οτι το ροχαλητό σου σηκώνει νεκρούς από τον τάφο θεωρώ πως έχει χάσει το δικαίωμα να κοιμηθείς αυτομάτως! Ειδικά αν η πτήση είναι κατά τη διάρκεια της μέρας και μπορώ να σε ακούω έστω και αν έχω τα ακουστικά μου στη διαπασών! Δεν είσαι σπίτι σου είσαι σε μικρό χώρο με άλλους ανθρώπους, έλεος!

5. Να χρησιμοποιείς το κάθισμα του μπροστινού σαν στήριγμα όταν θες να σηκωθείς: ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΟΒΑΡΟΙ? Δικαιολογείται μόνο αν είσαι παππούς, οι υπόλοιποι να καούν στο πυρ το εξώτερο! Έχω καταφέρει να κοιμηθώ και ξαφνικά εκεί που είμαι στο έβδομο όνειρο με τινάζει ο μαλάκας που αποφάσισε να παει τουαλέτα? Ειλικρινά δε μπορώ να καταλάβω γιατί δε μπορούν να στηριχτούν στα χέρια της καρέκλας τους? Είναι τόσο αδύνατο? Αααρρργγγκκκκ.

6. Να περπατάς στο διάδρομο του αεροπλάνου και να πιάνεις τα καθίσματα δεξιά και αριστερά: Στην ίδια συνομοταξία με το 5! Αν το αεροπλάνο δεν έχει κενά δε δικαιολογείται να κρατάς τα καθίσματα. Ο κόσμος προσπαθεί να κοιμηθεί και τον ενοχλείς, άμα περπατάς σε διάδρομο στηρίζεσαι δεξιά και αριστερά? Τότε δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να το κάνεις στο αεροπλάνο.

7. Χώρος αποσκευών: Πλεον με τις φθηνές πτήσεις ο περισσότερος κόσμος έχει τουλάχιστον μια χειραποσκευή. Αυτό που με εκνευρίζει είναι όταν ο άλλος βάζει τη χειραποσκευή, τη τσάντα, το σακάκι, τη σακούλα με τα duty free στο χώρο αποσκευών. ΤΟ ΕΛΕΟΣ! Πρώτον αυτά μπορούν να μπουν κάτω από το μπροστινό κάθισμα. Δεύτερον, περίμενε ρε νεάντερνταλ να μπει όλος ο κόσμος, να κάτσει και μετά κοίταξε αν έχει χώρο να βάλεις όλα σου τα συμπράγκαλα.

8. Άτομα που καθυστερούν την απογείωση: Να καούν και αυτοί στο πυρ το εξώτερο! Μαλάκα, γράφει πάνω στο εισιτήριο την ώρα που ξεκινά η επιβίβαση το κεράτό μου, το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να είσαι εκεί στην ώρα σου. Αλλά όοοοχι! Να δοκιμάσουμε όλα τα αρώματα στα καλλυντικά, να πιούμε πρώτα τον καφέ μας και άσε τους υπόλοιπους 200 μαλάκες που εμφανιστήκαν στην ώρα τους να περιμένουν εμένα τον έξυπνο. Ασέβεια και γαιδουροσύνη σε όλο της το μεγαλείο!

9. Όσοι θέλουν αναμμένο το air condition αλλά δεν το θέλουν να είναι στραμμένο πάνω τους:  Ζεσταίνεσαι και πρέπει εγώ να πάθω κρυοπάγημα γιατί έχεις γυρίσει τον παγωμένο αέρα πάνω μου? Είμαστε σοβαροί ρε φίλε? Αμα θες το air condition να αντέχεις να το έχεις να βλέπει πάνω σου και όχι πάνω μου. ΤΕΛΟΣ!

10. Αλλαγή καθίσματος: Λοιπόν τη σήμερον ημέρα έχει ένα πραγματάκι που το λένε ιντερνετ, ακόμα και η γιαγιά μου το ξέρει! Με αυτό μπορείς να διαλέξεις το κάθισμά σου ΠΡΙΝ τη πτήση και να μη μου ζητάς να αλλάξουμε επειδή δε μπορείς στη μέση ή επειδή δεν έκατσες με το γκομενάκι ή επειδή δεν κάθεσαι με τη γυναίκα σου και τα παιδιά σου! ΌΧΙ, όπως εγώ μπήκα και κανόνισα τη θέση μου in advance έτσι μπορείς να κάνεις και συ! Επίσης τα γκομενάκια, ΔΕ ΘΑ ΧΑΘΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΑΝ ΔΕΝ ΚΑΤΣΕΤΕ ΠΑΡΕΑ, το κερατό μου μέσα. Και όχι δε νιώθω καθόλου ενοχές που δε σας κάνω την τιμή να σας δώσω τη θέση μου, αν ήθελες ας το κανόνιζες, αν όχι πέρνεις ένα ρίσκο και πρέπει να δεκτείς τις συνέπειες ΑΠΛΑ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ!

Εσάς τι σας ενοχλεί στις πτήσεις?

Το άκρον άωτον: Από πού είσαι?

Χτες πάλι δυο άτομα σε διαφορετικές περιπτώσεις με περάσαν για Ισπανίδα. Σιγά το άκρον άωτον θα μου πείτε και θα έχετε και δίκιο. Γιατί εντάξει όπως και να το κάνεις σαν λαοί στην εξωτερική εμφάνιση μοιάζουμε. Από τον καιρό που ήρθα στη Φλάτλαντ ανακάλυψα οτι έχω φάτσα που κολλάει παντού, εκτός φυσικά από Σκανδιναβία ή απ'όπου ο γενικότερος πληθυσμός είναι κάτασπροι, ξανθοί με γαλανά/πράσινα μάτια.

Αν τα πάρουμε με σειρά κατάταξης ξεκινώντας από το τέλος με έχουν περάσει για:

10. Ελληνίδα: Μια φορά μόνο σε ένα τρένο. Ακόμα και Ελληνες και Κύπριοι δεν πιστεύουν οτι είμαι από Κύπρο. Ένας μάλιστα μια φορά μου είπε οτι τα Ελληνικά μου είναι καταπληκτικά πριν μάθει την καταγωγή μου! (από τότε μου το ξανάπαν αλλά η πρώτη φορά ήταν σοκ)

9. Μεξικό: Με μπερδεύουν αρκετοί για Ισπανίδα, οπότε όταν πω όχι μερικοί αμέσως πάνε προς Μεξικό μεριές.

8. Φλατλαντ: Γενικά οι Φλατλάντερς είναι μιξ οπότε εύκολα με περνάνε για Φλατλάντερ, μου ζητάνε οδηγίες κιόλας, οι καημένοι δεν ξέρουν οτι είμαι εντελώς άχρηστη σ' αυτά.

7. Ιράν: Είχα βάψει πολύ σκούρα τα μαλλιά μου ένα φεγγάρι και νομίζω αυτό φταίει.

6. Λίβανο: Γειτονικό με Κύπρο οπότε makes sense I guess?

5. Ισραήλ: Κάποτε ήταν το Νο1 αλλά από τότε που μετακόμισα στη Φλάτλαντ έπεσε στη μέση.

4. Τουρκία: Το τοπ στα συνέδρια ειδικά!

3. Ιταλία: Όποτε είμαι Ιταλία και δίνω παραγγελία για φαγητό στα αγγλικά με κοιτάνε με τέτοια περιφρόνηση, του τύπου "Δεν καταδέχεσαι να παραγγείλεις στη γλώσσα σου ψωνάρα" που μερικές φορές αναρωτιέμαι αν μου φτύνουν στο φαγητό!

2. Ισπανία: Ακόμα και Έλληνες με πέρνουν για Ισπανίδα.

1. Ινδία: Oh yes! My TOP! Εξηγεί το γεγονός οτι όλοι οι Ινδοί του τμήματος, μου κάνουν τα γλυκά ματάκια. Όταν πρωτοήρθα Φλατλαντ, μια Ινδή στο γυμναστήριο άρχισε να μου μιλάει και έιδα κ'έπαθα να της εξηγήσω ότι δεν είμαι από Ινδία. Το κλασσικό "Είσαι σίγουρη?" είναι που με μπερδεύει περισσότερο. Ένας φίλος μου Ινδός μου είπε οτι έχω φυσιογνωμία από τη Βόρεια Ινδία απ'όπου συνήθως κατάγονται οι πιο ανοιχτόχρωμες Ινδές και οτι τους ελκύω σαν το μέλι τις αρκούδες γιατί τις βρίσκουν πιο όμορφες (γι'αυτό με τραβολογούσες ρε μλκ στα γκάδερινγκς?). Μαααλιστααα! Αν όλα αποτύχουν υποθέτω μπορώ να βασιστώ τουλάχιστον σε μια καριέρα στο Μπολυγουντ?!

Φαν φακτ: Ήμουνα Λονδίνο μια φορά και περίμενα το λεωφορείο, η γυναίκα που καθόταν δίπλα μου στη στάση ξεκίνησε να μου λέει πόσο δύσκολο είναι να βρεις δουλειά ειδικά όταν δουλευταράδες με τη δική μου καταγωγή τους πέρνουν όλες τις δουλειές. Εγώ να την κοιτάω σαν χάνος και να αναρωτιέμαι πόσοι Κύπριοι είναι καλέ στο Λονδίνο και τους τρώνε τις δουλειές? Μέχρι να καταλάβω οτι με είχε περάσει για Ινδή ήρθε το λεωφορείο!

Στα Σουπερμάρκετ είμαι μεγάλο χιτ, έρχονται όλοι όσοι δεν είναι Φλατλαντερς και μου λενε στη γλώσσα τους, ψάχνω αυτό και αυτό και πού να το βρω (φαντάζομαι τουλάχιστον). Μια φορά κιόλας μιλούσα με τη γιαγιά στο τηλέφωνο και ένας παππούς μου τράβηξε το μανίκι και με ρωτούσε πού να βρει το μίλε (Μέλι μήπως? ακόμα δεν έχω ιδέα τι έψαχνε!), και η γιαγιά μου έλεγε πες του κάλε του ανθρώπου που σου ζητάει βοήθεια! Τραγικό! Μόνο στον αόρατο φακό και σε μένα συμβαίνουν αυτά!

Letting go

Έχω ένα σακάκι (parka jacket) που αγγίζει τα όρια της τελειότητας. Είναι μακρύ, αρκετά για να καλύπτει σημεία του σωμάτος μου όταν κάνει ψόφο αλλά όχι τόσο ώστε να με δυσκολεύει στην ποδηλασία. Είναι ζεστό, έχει έξτρα επένδυση στα μανίκια έτσι ώστε να μην περνάει αέρας και έξτρα επένδυση (που μπορείς να αφαιρέσεις άμα ζεστάνει ο καιρός) που καλύπτει μέχρι το λαιμό. Δεν είναι κάτι της μόδας είναι όμως απίστευτα πρακτικό και βολικό. Όσο σκέφτομαι οτι έκανα τσιγκουνιές όταν το αγόρασα και έβαλε η γιαγιά μου τα μεγάλα μέσα να με πείσει να το αγοράσω εκνευρίζομαι. Έξι χρόνια αργότερα, το σακάκι έχει χάσει το αρχικό του χρώμα από τις βροχές, λάσπες, πλυσίματα που υπέστει στην κατοχή μου. Έχω χάσει τουλάχιστον δυο κουμπιά του, έχουν ξεφτίσει απίστευτα όλα του τα κορδόνια, έχει τρύπες και σχισίματα ειδικά στην περιοχή των χεριών, αλλά ακόμα το φοράω γιατί είναι το ιδανικό κάζουαλ σακάκι. Η συγκάτοικος μου έχει πει άπειρες φορές οτι είμαι σαν χομπο (hobo=travelling worker) και να σταματήσω να το φοράω, αλλά δεν το κάνει η καρδιά μου. Την περασμένη βδομάδα μάλιστα μου έχεσε και ένα πτηνό στο μανίκι και η συγκάτοικος μου είπε οτι ανέβηκε η χίπστερ αξία του χομποσνες σακακίου. Αφού γκρίνιαξα αρκετά αποφάσισα οτι τώρα που μπήκαν οι εκπτώσεις θα κοιτάξω μπας και βρω κανένα καινούριο, για τιμωρία η συγκάτοικος θα με συνοδεύσει στην αναζήτηση να δω αν θα ξανανοίξει το στόμα της να σχολιάσει τίποτα μετά από αυτό, μουαχαχαχα!
 Είναι εμφανές το γεγονός οτι δυσκολεύομαι απίστευτα να αντικαταστήσω πράγματα άμα με βολεύουν.

Έχω βρεί τον ιδανικό συνδυασμό καφέ λάττε, πίνω μόνο αυτό, αν δεν υπάρχει στο μενού εκνευρίζομαι και δεν απολαμβάνω τον καφέ μου καθόλου. Το ίδιο και με το φαγητό, μόλις βρω σε ένα εστιατόριο αυτό που μου αρέσει τρώω μόνο αυτό και τίποτα άλλο. Επίσης άμα βρω εστιατόριο που μου αρέσει (σε τιμή και ποιότητα) παω μόνο εκεί, με δυσκολία δοκιμάζω κάτι νεο (o μπρο με δουλεύει και παράλληλα εκνευρίζεται γιατί άμα είμαι στο νησί παω μόνο σε συγκεκριμένους τόπους και άμα μου αναφέρει κάτι νεο περνάει από ολόκληρη ανάκριση πριν αποφασίσω αν θα παω ή όχι. Why mess with perfection right?). Θυμάμαι όταν άλλαξε μενού το colours του Four Seasons τα πήρα άσχημα γιατί αλλάξαν το αγαπημένο μου επιδόρπιο σε ποσότητα/ποιότητα/τιμή, ήθελα να ήξερα ποιος το σκέφτηκε να του τα ψάλλω για κανα μήνα. Να μη θυμηθώ το Haagen Danz που πριν καμιά 10ετία είχε βγάλει παγωτό με γεύση baileys και έτρωγα την τέλεια βάφλα με baileys και σος σοκολάτας γάλακτος, και μετά το σταματήσανε γιατί ήτανε limited edition τάχα μου, bring baileys ice cream back γαμώτο! Τι το θυμήθηκα τώρα και συγχίστηκα?

ΥΣ: Μόλις μου βρήκα ένα σακάκι από το ιντερνέτ, το αγόρασα με συνοπτικές διαδικασίες, ελπίζω να αντέξει καμιά δεκαετία γιατί δε μπορώ τους αποχωρισμούς ;-P.

ΥΣ.2: Καλή χρονιά!